Wilczomlecz cyprysowy - Euphorbia cyparissias

Monde Végétal odkrywa wszystkie sekrety wilczomlecza karłowatego – Euphorbia cyparissias. To niewielka roślina zielna, pospolita w suchych miejscach. Nazywana jest również wilczomleczem fałszywym. Nie ma jednak nic wspólnego z cypryśnikiem prowansalskim .

Pokażę wam, jak rozpoznać cypryśnika karłowego Euphorbia, za pomocą serii zdjęć i szczegółowego opisu botanicznego.

Następnie przyjrzymy się jego siedlisku: obszarowi występowania, obecności we Francji, typowym środowiskom, które preferuje, i oczywiście jego fitosocjologii.

Jakie są zatem zastosowania Euphorbia Petit Cyprès: roślina jadalna? Roślina trująca? Roślina lecznicza i inne możliwe zastosowania?

Na koniec przyjrzymy się, jakie ryzyko niesie ze sobą pomyłka.

ZDJĘCIA MAŁEGO CYPRYSA EUFORBII

OPIS CYPRYSA MAŁEGO EUPHORBIA

Chociaż zdjęcia mogą pomóc w identyfikacji rośliny, dodałem również opis botaniczny Euphorbia cypressa. To dostarczy Ci więcej informacji, które pomogą Ci ją rozpoznać, a identyfikacja będzie znacznie łatwiejsza.

PORT OGÓLNY

Wilczomlecz cyprysowy to niewielka, wieloletnia roślina zielna należąca do rodziny wilczomleczowatych (Euphorbiaceae). Dorasta do wysokości od 20 do 50 centymetrów i tworzy kępy.

Wilczomlecz cyprysowy wytwarza płożącą, rozłogową podkładkę. Dlatego często tworzy małe skupiska i rzadko rośnie w izolacji.

Jest bezwłosy, nie ma włosków. Jednak po złamaniu wydziela mleczny sok z białego lateksu.

Po zakwitnięciu wytworzy liczne, wyprostowane łodygi i żółte kwiaty.

LIŚCIE

Wilczomlecz cyprysowy ma dwa rodzaje liści: liście łodyg płodnych i liście gałęzi płonnych.

Liście łodygowe są wąskoliniowe. Mają od 1 do 3 milimetrów szerokości i od 1 do 4 centymetrów długości. Są również całobrzegie, z lekko zaokrąglonymi brzegami.

Liście na wąskich gałęziach są wąskie i cienkie (szczeciniaste), osadzone bardzo blisko siebie i tworzą rodzaj „pędzla”. Są one również znacznie mniejsze niż liście na łodydze.

Żaden z liści nie ma włosków, ponieważ cała roślina jest naga. Całe ulistnienie jest jasnozielone.

KWIATY

Wilczomlecz cyprysowy kwitnie na żółto. Okres jego kwitnienia trwa od kwietnia do września, a nawet października, w zależności od regionu.

Jego kwiatostan to cyjatium, przypominające baldach. Ten „baldach” ma od 6 do 20 promieni, każdy smukły i nagi.

Kwiat jest jednak nieco bardziej skomplikowany w opisie. Nie ma działek kielicha ani płatków. Ma za to zaokrąglone nektarniki i podsadki przypominające płatki.

Ale nie będziemy się w to zagłębiać. Kwiaty wilczomlecza są dość wyjątkowe w porównaniu z kwiatami innych rodzin roślin.

OWOCE

Po zapyleniu kwiaty wilczomlecza cyprysowego wytworzą owoce.

Owoce te są owocami typu torebki . Zaczynają się formować, gdy łodyga i kwiatostan stają się czerwone.

Sam owoc to naga, trójkątna torebka o średnicy 3 milimetrów, ale drobno pomarszczona (pokryta drobnymi granulkami). W pełni dojrzała pęka, uwalniając nasiona na odległość kilku metrów.

ŚRODOWISKO CYPRYSA MAŁEGO WILGOCI

W tej sekcji przyjrzymy się siedlisku Euphorbia cypressa. Przyjrzymy się obszarowi jego występowania, a także jego obecności we Francji. Następnie omówimy jego wymagania ekologiczne i fitosocjologię.

W ten sposób dobrze poznasz jego środowisko. A co za tym idzie, będziesz miał większą szansę na spotkanie go na wolności.

Obszar dystrybucji

Jak widać, cypryśnik karłowaty Euphorbia jest gatunkiem bardzo dobrze reprezentowanym na półkuli północnej.

Występuje szczególnie w Europie Zachodniej. Na przykład, jest bardzo rozpowszechniony we Francji, Szwajcarii, północnych Włoszech, a nawet w Niemczech, Austrii, Belgii, a nawet na południu, w Szwecji.

Występuje również w pewnym zakresie w Wielkiej Brytanii, północnej Hiszpanii, na Bałkanach, w Finlandii i Europie Wschodniej.

W Azji wilczomlecz cyprysowy jest nieco mniej powszechny. W rzeczywistości rośnie tylko w regionach o klimacie umiarkowanym. Można go jednak znaleźć daleko na wschód od Uralu, aż po Koreę i Japonię, gdzie prawdopodobnie został introdukowany.

Wreszcie, jest on również obecny w Ameryce Północnej. Można go znaleźć na przykład w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, szczególnie w Quebecu, gdzie staje się coraz bardziej powszechny.

Jest to w rzeczywistości roślina introdukowana, która staje się inwazyjna w wielu regionach Ameryki Północnej.

OBECNOŚĆ WE FRANCJI

Ponieważ Francja jest jednym z krajów, w których Euphorbia Petit Cyprès jest najliczniej występująca, przyjrzyjmy się jej rozmieszczeniu na naszym terytorium.

Po pierwsze, roślina ta występuje niemal w całym kraju. Można ją znaleźć we wszystkich departamentach, choć w niektórych, takich jak dwie wyspy Korsyki czy niektóre departamenty Bretanii i Północy, jest rzadko spotykana.

Dlatego nie są kolorowe.

Dokładniej rzecz ujmując, cyprysik Euphorbia minibus rośnie głównie we wschodniej części Francji. Jest mniej powszechny na wybrzeżu Atlantyku.

Na pewno natkniesz się na niego podczas spacerów po takich regionach jak: Kotlina Paryska, Grand-Est, Owernia-Rodan-Alpy, Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, a nawet Oksytania i Burgundia.

POTRZEBY EKOLOGICZNE

Chociaż cyprysik Euphorbia minibus jest rośliną pospolitą we Francji, ma specyficzne wymagania ekologiczne. Dlatego też, przyglądając się bliżej jego potrzebom, możemy wyraźnie zobaczyć, jaki typ środowiska preferuje.

Mówiąc najprościej, Euphorbia Petit Cyprès jest rośliną heliofilną, kserofilną, wapienno-kseroklinową.

• ROŚLINA SŁOŃCOWA: Euphorbia cypressus nie rośnie w miejscach zacienionych. Potrzebuje maksymalnego nasłonecznienia. Dlatego będzie rosnąć na otwartych przestrzeniach, takich jak pobocza dróg czy pola, ale nie w lasach ani wysokich zaroślach.

• ROŚLINA KSEROFILICZNA: Dlatego potrzebuje ciepła, aby prawidłowo się rozwijać. Chociaż toleruje zimno, najlepiej rośnie na obszarach dobrze nasłonecznionych. Dlatego bez problemu poradzi sobie na skalistych zboczach i suchych zboczach.

• ROŚLINA WAPNIOWA: Oprócz ciepła i słońca, jest wapienna. Dlatego potrzebuje zasadowego pH gleby. Słabiej rośnie na glebach kwaśnych. Stąd jej brak w regionach zachodniej Francji, gdzie odczyn gleby jest bardziej kwaśny. Dlatego bez problemu rośnie na glebach wapiennych. Na przykład jest jedną z roślin z rodziny garrigue.

• KSEROKLIN: Wymaga gleby przepuszczalnej. Nie toleruje wilgoci. Dlatego nie będzie rosnąć w wilgotnych środowiskach, takich jak bagna czy brzegi rzek. Wręcz przeciwnie, dobrze rośnie na suchych, przepuszczalnych glebach (nasypy, tereny skaliste lub zarośla).

• UBOŻE GLEBY: Euphorbia cypressa doskonale adaptuje się nawet do najuboższych gleb. Nie potrzebuje materii organicznej ani składników odżywczych do wzrostu. Może zatem rosnąć na suchych trawnikach, zdegradowanych, zniszczonych terenach, a nawet na gruzach.

FITOSOCJOLOGIA

Teraz, gdy poznaliśmy jego potrzeby ekologiczne, możemy zagłębić się jeszcze bardziej w jego typowe siedliska. Porozmawiajmy zatem o fitosocjologii. Fitosocjologia to nauka o populacjach roślin.

Mówiąc prościej, przyjrzymy się, jakie rośliny rosną obok Euphorbia cypressa. Dzięki temu będziesz w stanie wywnioskować jej obecność, nawet jej nie widząc.

Lista, którą zamierzam wam przedstawić, nie jest oczywiście wyczerpująca, ale ma tę zaletę, że daje wam dobry pogląd na sprawę.

Obok cypryśnika karłowego często rosną następujące rośliny:

• DRZEWA : sosna zwyczajna , dąb omszony, dąb ostrolistny , sosna Aleppo .

• KRZEWY : wawrzynek wonny, laurustinus , bukszpan pospolity , dymnica, pistacja terpentynowa, dąb kalifornijski i na koniec różne gatunki janowca.

• ROŚLINY ZIELNE : bezlistnik Montpellier, bylica pospolita, krwawnik pospolity, kwiat kupidyna błękitnego, storczyk olbrzymi , goryczka żółta, chaber bławatek, woń żmijowca, cykoria podróżnik , chaber szorstki, jeżowiec błękitny , Leuzea iglasta , hiacynt kłosowy i na koniec różne gatunki wilczomlecza.

• Pnącza : wiciokrzew etruski, powojnik pospolity, bluszcz pnący, jeżyna żywopłotowa, jeżyna wiązolistna lub sarsaparilla europejska.

ZASTOSOWANIE CYPRYSA MAŁEGO EUFORBII

Dobrze, wiemy, gdzie znaleźć naszą roślinę w naturze. Ale teraz przejdźmy do najciekawszej części: jakie są zastosowania wilczomlecza cyprysowego? Czy można go jeść? Czy jest trujący? A może ma właściwości lecznicze?

I zobaczymy jeszcze inne zastosowania.

Czy wilczomlecz lub cypryśnik jadalny?

Nie, wilczomlecz karłowaty nie jest rośliną jadalną. W rzeczywistości, jak wszystkie wilczomlecze, jest toksyczny. I to nie tylko po spożyciu.

W rzeczywistości nawet dotknięcie go może być toksyczne.

Cyprysik wilczomlecza małego zawiera różne toksyczne substancje, takie jak saponiny hemolityczne. Saponiny te powodują rozpad czerwonych krwinek i uwalnianie hemoglobiny.

Już samo nałożenie soku (białego lateksu) na skórę może spowodować poważne podrażnienie. Może powodować oparzenia i pęcherze.

Jeszcze większym problemem jest to, że drobne włoski dojrzałych podsadek mogą przebijać skórę i powodować podrażnienia przez kilka miesięcy, a nawet lat.

Dlatego nie należy dotykać rośliny bez rękawiczek.

Jak można sobie wyobrazić, przy takiej toksyczności, połknięcie jest jeszcze poważniejsze. I tylko ilość połkniętej substancji zadecyduje o hospitalizacji lub śmierci. Bo tak, wilczomlecz cyprysowy może być śmiertelny w dużych dawkach.

Dlatego nie jest to roślina dziko rosnąca, nadająca się do spożycia.

TOKSYCZNOŚĆ CYPRYSA MAŁEGO WILGOCIA

Dobrze, wilczomlecz cyprysowy nie jest rośliną jadalną; jest toksyczny. Ale jaki jest wpływ jego toksyczności na organizm? Co się dzieje po spożyciu wilczomlecza cyprysowego?

Po pierwsze, samo żucie wilczomlecza cyprysowego ostrzeże Cię o jego toksyczności. Pierwszymi objawami są pieczenie w ustach i gardle.

Następują po nich różne problemy trawienne. Zapalenie żołądka i jelit powoduje silny ból. Bólowi towarzyszą nudności, a czasami krwawa biegunka.

Mogą pojawić się także inne objawy, takie jak: rozszerzenie źrenic, majaczenie, zawroty głowy, drgawki, niedociśnienie, bradykardia (zbyt wolne tętno).

Hospitalizację należy traktować poważnie. W zależności od ilości, spożycie Euphorbia petit cypress może spowodować paraliż układu pokarmowego, krwiomocz (obecność krwi w moczu), hipotermię, a następnie śmierć w ciągu 2 do 3 dni.

Krótko mówiąc, jest to roślina toksyczna, której nie należy lekceważyć. Nie należy jej spożywać.

Jest również toksyczny dla zwierząt gospodarskich i domowych. Obecność nasion w sianie może powodować śmierć kóz, owiec, koni i bydła. Jest szczególnie toksyczny dla żółwi greckich i innych gadów.

WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE ROŚLINY

Nie ma wątpliwości, że wilczomlecz karłowaty jest zarówno toksyczny, jak i niezwykle niebezpieczny. Jednak nawet najgroźniejsze rośliny mogą mieć właściwości lecznicze. Tak jest na przykład z naparstnicą, potencjalnie śmiertelnie niebezpieczną rośliną, z której jednak pozyskano leki ratujące życie.

A co z cypryśnikiem karłowym Euphorbia? Czy nadal ma jakieś zalety?

Cyprysik karłowaty (Euphorbia cirrus) ma kilka właściwości przeczyszczających, np. może być stosowany do wywoływania wymiotów.

Nasiona i liście tej rośliny mają bardzo silne właściwości przeczyszczające. Jednak ze względu na wysoką toksyczność, absolutnie nie zaleca się stosowania jej w celach leczniczych bez nadzoru lekarza.

Należy pamiętać, że roślina ta nie tylko może być śmiertelnie niebezpieczna, ale także może wywoływać silny ból.

ROŚLINA INWAZYJNA

Ale to nie wszystko; wilczomlecz cyprysowy jest również rośliną inwazyjną w niektórych częściach świata. W Europie nie jest to regułą, choć można go uznać za chwast w ogrodach i uprawach.

Jednakże w Ameryce Północnej, gdzie została introdukowana, cypryśnik karłowaty Euphorbia jest uważany za gatunek problematyczny.

Na przykład w Kolorado w USA atakuje obszary naturalne, niszcząc rodzime gatunki. Dobrze radzi sobie również na suchych pastwiskach.

Ze względu na toksyczność jest niebezpieczny dla zwierząt gospodarskich.

ROŚLINA EKOLOGICZNA

Mimo iż poza rodzimymi regionami występowania gatunek ten jest inwazyjny, cypryśnik karłowaty Euphorbia jest również rośliną ekologiczną.

Stanowi pożywienie dla wielu gatunków owadów. Możemy już wspomnieć o owadach zapylających, a konkretnie o kilku gatunkach much.

Cyprysik karłowaty Euphorbia jest również rośliną żywicielską dla gąsienic motyli i różnych gatunków grzybów pasożytniczych.

Na przykład, będzie gościć gąsienicę zawisaka wilczomlecza (Hyles euphorbiae) lub posłuży jako pokarm dla różnych pchełek , czyli małych chrząszczy.

ROŚLINA OZDOBNA

Wreszcie, jedną z zalet cypryśnika karłowego Euphorbia jest jego walory ozdobne połączone z niezrównaną mrozoodpornością. Jest to roślina wysoce odporna na wiele czynników: upał, suszę, ubogą glebę i choroby.

Jest łatwa w sadzeniu i można ją śmiało uprawiać w ogrodach skalnych, gdzie będzie się świetnie rozwijać.

Jest bardzo łatwa w uprawie i pielęgnacji. Nie wymaga nawożenia ani specjalnego przycinania. Należy jednak pamiętać o założeniu długich rękawic, aby bezpiecznie ją obsługiwać.

Jest bardzo toksyczny, a jego sok powoduje bolesne podrażnienia skóry.

POMYLENIE Z INNYMI GATUNKAMI

Niestety, wszystkie rośliny dziko rosnące można pomylić. I to normalne, ponieważ na świecie występują setki tysięcy roślin. Wilczomlecz cyprysowy jest dość łatwy do rozpoznania, ale można go pomylić z innymi gatunkami.

Poniżej znajduje się krótkie podsumowanie potencjalnych pomyłek związanych z Euphorbia cypressa. Lista ta nie jest wyczerpująca; wskazuje jedynie na kilka typowych punktów, w których można popełnić błąd.

CZĘSTE POMYLENIA Z:

• Lnica pospolita (Linaria vulgaris): Lnicę pospolitą łatwo pomylić z innymi roślinami w młodym wieku. Jej liście przypominają liście wilczomlecza cyprysowego. Ponieważ jednak należy do rodziny trędownikowatych (Scrophulariaceae) , jej kwiaty są zupełnie inne. Co więcej, jej liście są owłosione na końcach.

• Wilczomlecz pospolity (Euphorbia nicaeensis): Wilczomlecz pospolity przypomina wilczomlecz cyprysowy. Jednak w przeciwieństwie do niego, jego liście są raczej sinozielone, lekko szare, a nie jasnozielone. Ponadto jego baldachy (cyathia) mają maksymalnie tylko 15 promieni.

• Euphorbia smukła (Euphorbia exigua): Euphorbia smukła ma cienkie liście. Jest jednak mniejsza, nigdy nie przekracza 25 centymetrów wysokości. Jej kwiatostan jest również zupełnie inny i rośnie mniej krzaczasto.

• Wilczomlecz błotny (Euphorbia palustris) : Wilczomlecz błotny jest większy od wilczomlecza cyprysowego, często osiągając 1 metr wysokości. Ma również szersze liście i, co najważniejsze, rośnie w bardziej wilgotnych miejscach.

• Wilczomlecz Seguiera (Euphorbia seguieriana) : Wilczomlecz Seguiera jest bardzo podobny do wilczomlecza cyprysowego. Trudno go odróżnić przed kwitnieniem. Jest jednak znacznie mniej powszechny.

• Euphorbia cre (Euphorbia esula): Euphorbia cre jest nieco podobna do cypryśnika karłowatego (Euphorbia dwarf cypress), ale ma większe i mniej liści. Może również rosnąć wyżej, osiągając niekiedy 85 centymetrów wysokości.