NASIONA - Burak ćwikłowy 'Czerwony Egipski' (Beta vulgaris subsp. vulgaris)

Burak ćwikłowy „Czerwony z Egiptu” to bardzo znana odmiana buraka ćwikłowego.

Jest to więcdwuletnia roślina zielnapochodząca z regionów śródziemnomorskich i Bliskiego Wschodu.

Uprawiana jest od starożytności ze względu na swojewłaściwości lecznicze a zwłaszcza ze względu na swójmięsisty korzeń, jadalny na surowo lub po ugotowaniu.

Uprawiana jest jakoroślina jednoroczna.

Jeśli buraki nie zostaną zebrane przed latem drugiego roku, zakwitną, a następnie wytworzą nasiona.

Najlepiej uprawiać ją w gruncie.Możliwa jest również uprawa w głębokich donicach.

Aby uprawa buraków zakończyła się sukcesem,od siewu do zbioru powinno minąć 2 do 3 miesięcy.

Korzenie zbiera się, gdy są dobrze uformowane.

Przed spożyciem należy je dokładnie oczyścić,ponieważ są pełne ziemi.

Możesz równieżjeść młode liście jak szpinakponieważ są to rośliny pokrewne.

Wreszcie,znosi temperatury do -5°C.

La Betterave Rouge d'Égypte fagit partie des plantes héliophiles. 

Donc des plantes qui adorent les expositions bien ensoleillées. 

Bien qu'elle tolère la mi-ombre, elle poussera toujours mieux en plein soleil. 

C’est une plante relativement compacte qui atteint en pleine terre une hauteur de 30 à 50 cm et une largeur de 15 à 30 cm. 

En pot, ses dimensions sont légèrement réduites, avec une hauteur et une largeur d’environ 20 à 30 cm, selon la taille du contenant. 

Bien qu’elle ne soit pas particulièrement sensible au vent, il peut être préférable de l’abriter des vents forts, qui pourraient endommager ses feuilles. 

De plus, la betterave craint la sécheresse. Il faudra donc la planter près d'une zone facile à arroser. 

Cette plante n’est pas particulièrement attractive pour les abeilles, car ses fleurs ne sont pas mellifères.

Cependant, elle joue un rôle bénéfique dans le potager, en s’associant bien avec des plantes telles que les choux, laitues, oignons, haricots et pois. 

Ces plantes compagnes n’entrent pas en compétition avec la betterave, ce qui favorise une bonne croissance. 

Mais évitez les autres plantes de la famille des Amarantacées comme les Chénopodes, les épinards, ou encore les Amarantes, le Quinoa ou les Arroches qui peuvent subir les mêmes ravageurs et maladies.

Burak ćwikłowy Egipski preferuje glebę lekką, luźną i bogatą w materię organiczną, typu próchniczego, która sprzyja dobremu zatrzymywaniu wilgoci, jednocześnie zapewniającskuteczny drenaż.

Aby umożliwić prawidłowy rozwój korzeni, uprawiaj go w głębokiej glebie, ponieważ korzenie potrzebują miejsca do optymalnego wzrostu.

Z kolei zwarte i ciężkie gleby, takie jak słabo przepuszczalne gleby gliniaste, są najbardziej nieodpowiednie dla tej uprawy.

W tego rodzaju glebach korzenie mogą mieć trudności z prawidłowym rozwojem, co wpływa na plon.

Aby poprawić glebę przeznaczoną pod uprawę buraka,zaleca się wzbogacenie jej kompostem lub dobrze rozłożonym obornikiem, co zwiększa zawartość materii organicznej.

Wreszcie, pH gleby powinno wahać się między 6 a 7.

Dobreopanowanie nawadniania buraka czerwonego egipskiego będzie kluczowedla udanej uprawy.

Zbyt dużo wody, a może zgnić; za mało wody, a nie wyda obfitych plonów.

Latem zaleca sięnawadnianie rośliny około 2 do 3 razy w tygodniu, ponieważ potrzebuje ona stale wilgotnej gleby, ale bez nadmiernej ilości wody.

Jesienią lub wiosną,zapotrzebowanie na wodę jest znacznie mniejsze.

Wystarczy podlewanie co 10 do 15 dni,zwłaszcza jeśli opady są regularne.

Ważne jest, aby pamiętać, żeburak preferuje podlewanie wodą o temperaturze pokojowej.

Podlewanie zimną wodą może spowodować szok termiczny, spowalniając jego wzrost.

Na koniec,nigdy nie podlewaj liści, aby uniknąć wystąpienia chorób.

La Betterave Rouge d'Égypte a des besoins modérés en engrais. 

Mais préférez lui en apporter régulièrement à petites doses. 

Afin de lui assurer une croissance saine et une bonne production. 

En général, il est préférable d'utiliser un engrais universel granulé à libération lente, qui fournit un apport constant en nutriments. 

Un engrais liquide peut également convenir, mais il nécessite des applications plus fréquentes. 

L'engrais doit être appliqué dès la préparation du sol, juste avant le semis, puis toutes les 4 à 6 semaines pour les granulés. 

1 fois toutes les deux semaines pour de l'engrais liquide.

Choisissez un engrais avec un ratio NPK proche des 10-10-10.

Les graines de Betterave Rouge d'Égypte possèdent un bon taux de germination. 

La plupart des semences vont germer, avec un taux de réussite souvent supérieur à 70%. 

Les graines de Betterave Rouge d'Égypte mettront d'ailleurs entre 5 et 10 jours pour germer à des températures idéales comprises entre 15 et 25°C. 

Avec des températures trop basses, la germination peut prendre plusieurs semaines, et avec des températures trop hautes, les graines n'arriveront pas forcément à germer. 

C'est pourquoi on sème la Betterave Rouge d'Égypte de mars à juin pour une récolte estivale et de juillet à septembre pour une récolte hivernale. 

Semez de préférence directement en pleine terre après avoir bien dégagé toutes les "mauvaises" herbes et après avoir retiré les cailloux et aplani le sol. 

Les semis de betterave sont particulièrement vulnérables aux limaces, surtout dans des conditions humides. 

Il est important de surveiller et de protéger les jeunes plants contre ces prédateurs. 

Exposition en plein soleil et arrosage en pluie fine uniquement.

En temps normal,on ne plante pas la betterave, mais on la sème directement en pleine terre. 

Mais admettons que vous avez choisi de semer vos graines de Betterave Rouge d'Égypte en petits godets ou plaquettes et que vous désirez les repiquer. 

Repiquez en pleine terre lorsque les plantules ont 4 à 6 vraies feuilles, soit environ 4 à 6 semaines après la germination. 

Assurez- vous que les températures extérieures sont suffisamment douces (au moins 10°C) pour éviter tout risque de gel. 

Lors du repiquage, espacez les plants de betterave d'approximativement 20 à 25 cm entre eux, en rangées espacées de 30 à 40 cm. 

Cela permet aux racines de se développer pleinement.

Możesz spożywać wszystkie części buraka ćwikłowego czerwonego egipskiego.

Nasiona, liście i oczywiście korzenie są jadalne.Ale używamy go głównie ze względu na jego mięsisty korzeń.

Ponieważ burak jestrośliną spokrewnioną ze szpinakiem(szarłatowate), jego młode liście można spożywać w ten sam sposób.

Jeśli chodzi o korzeń,zbiera się go od 60 do 90 dni po siewie. Korzeń jest gotowy, gdy osiągnieod 5 do 8 cm średnicy.

Nie pozwala się imdalej rosnąć, w przeciwnym razie stają siętwarde i włókniste.Wykop swoje buraki za pomocąwideł-szpadlilub po prostu pociągając za nie. Pamiętaj, abydobrze je umyć w zimnej wodzie, aby usunąć ziemię.

Możesz je następniespożywać na surowo, ale najlepiej będzie je ugotować, a następnie ostudzić, aby zrobić sałatkę z buraków.

Gotowanie łagodzi smak.Skórkę korzenia można zostawić lub obrać w zależności od upodobań.

Niestety, uprawie buraka ćwikłowego często towarzyszą choroby i szkodniki.

Jest ich wiele, a niektóre są wyniszczające.

Poniżej przedstawiono (niewyczerpującą) listę niektórych z nich.

Wśród nich wymienia się: chwościka buraka, rdzę, mączniaka rzekomego, mączniaka prawdziwego, zgniliznę korzeni, zarówno tę powodowaną przez Rhizoctonia, jak i Phoma.

Ale także mszyce, pchełki, ślimaki, ślimaki nagie, a także szarańczęi różne miniarki.

Wreszcie, ekstremalne warunki pogodowe, takie jak nadmierne opady deszczu lub susze, będą miały znaczący wpływ na produkcję buraków.