1 7

Monde Végétal

€3,65 EUR

Sprzedaż Wyprzedane

Z wliczonym podatkiem.

Warianty produktów

Ilość

NASIONA - Męczennica jadalna (Passiflora quadrangularis)

10 nasion męczennicy olbrzymiej (Passiflora quadrangularis) + wszystkie wskazówki dotyczące uprawy od siewu do zbioru, łącznie z pielęgnacją.

Passiflora quadrangularis, często nazywana męczennicą olbrzymią lub barbadyną, to jedna z najbardziej imponujących męczennic do uprawy.

To energiczne tropikalne pnącze zachwyca swoimi dużymi, egzotycznymi i pachnącymi kwiatami w odcieniach bieli, różu i purpury, które natychmiast dodają spektakularnego akcentu do ogrodu lub szklarni.

Ale tym, co czyni ją naprawdę wyjątkową, są jej gigantyczne jadalne owoce, jedne z największych w rodzaju Passiflora. Mogą mieć od 20 do 30 cm długości, osiągać od 10 do 15 cm średnicy i ważyć od 2 do 3 kg.

Ich gruby, słodki i lekko pachnący miąższ można spożywać na świeżo, w sokach lub w tropikalnych deserach.

Bardzo szybko rosnąca, ta męczennica może szybko pokryć pergolę lub kratę i stworzyć bujną atmosferę.

Uprawa Passiflora quadrangularis to wybór spektakularnej rośliny, która łączy w sobie piękno ozdobne i produkcję zaskakująco pysznych owoców.

Rada Kultury

Wszystkie instrukcje dotyczące uprawy znajdują się w paczkach z zamówieniami w formie drukowanych ulotek. Niektóre rośliny będą miały również własne samouczki wideo na kanale Monde Végétal TV.

Masz jakieś pytania?

Na wszelkie pytania Monde Végétal odpowie najszybciej jak to możliwe: contact.mondevegetal@gmail.com lub bezpośrednio za pomocą przycisku „Porozmawiaj z nami”.

Dostawa

Dostawa w cenie 4,95 euro, niezależnie od liczby paczek z nasionami. Przewidywany czas dostawy: około 1 tygodnia.

Zwrot paczki

Nie przyjmujemy zwrotów. Uszkodzone produkty wyślemy ponownie na nasz koszt, pod warunkiem dostarczenia dowodu uszkodzenia po otrzymaniu przesyłki.

Pokaż kompletne dane

RODZAJ UPRAWY

Jak uprawiać męczennicę olbrzymią (Passiflora quadrangularis)?

Męczennica olbrzymia (Passiflora quadrangularis) to wieloletnie pnącze, a nie drzewo ani krzew.

Tworzy bardzo silną, szybko rosnącą roślinę tropikalną, która może osiągnąć długość od 10 do 15 metrów, a czasem więcej w ciepłym klimacie lub w dużej szklarni.

Jej liście pozostają zimozielone, dopóki rośnie w cieple.

W zbyt chłodnym klimacie może natomiast stracić część liści.

Jej żywotność jest wieloletnia i w dobrych warunkach można ją przechowywać przez wiele lat, często ponad 10 lat.

Pod względem budowy męczennica olbrzymia nie wytwarza ani bulw, ani prawdziwych kłączy.

Rozwija klasyczny system korzeniowy z mięsistymi korzeniami i czasami pogrubionymi organami podziemnymi.

Nie jest to zatem geofit w sensie ogrodniczym.

Jest to wiecznie zielone pnącze tropikalne, które czepia się za pomocą wąsów i wymaga solidnej podpory, aby dobrze się rozwijać.

Męczennica olbrzymia (Passiflora quadrangularis) jest przede wszystkim rośliną jadalną i ozdobną.

Można spożywać dojrzałe owoce, niedojrzałe owoce, a rzadziej stare korzenie po ugotowaniu.

Dojrzałe owoce je się na surowo, łyżką, lub w postaci soku, w deserach, sałatkach owocowych lub słodkich przetworach.

Młody owoc gotuje się raczej jak warzywo, na przykład na parze, gotowany lub dodany do zupy.

Gruba skórka owocu jest również używana w kuchni w niektórych tradycjach.

W Europie uprawa w doniczkach pozostaje najbardziej niezawodnym rozwiązaniem. W gruncie ta męczennica nadaje się tylko do naprawdę bardzo łagodnych stref, bez długotrwałych mrozów.

Najczęściej znacznie lepsze wyniki uzyskasz w ciepłej szklarni, w jasnej oranżerii lub w dużym pojemniku do przezimowania.

Zresztą brytyjskie źródła ogrodnicze zaliczają ją do męczennic tropikalnych, do uprawy pod osłoną cieplarnianą.

Należy jednak zwrócić uwagę na ważną kwestię: surowy korzeń jest toksyczny.

Zawiera substancje o działaniu narkotycznym i nie powinien być spożywany w takiej postaci.

Dla ostrożności należy unikać spożywania korzeni bez znajomości tematu.

Do prostego i bezpiecznego użytku spożywczego należy skupić się na dobrze dojrzałych owocach i gotowanych młodych owocach.

Kwitnienie męczennicy olbrzymiej w dużej mierze zależy od ciepła.

W klimacie tropikalnym może kwitnąć prawie przez cały rok.

W Europie natomiast kwitnie głównie od czerwca do października, z szczytem latem, jeśli roślina otrzymuje dużo światła i ciepła.

W bardzo dobrze ogrzewanej szklarni tropikalnej kwitnienie może się przedłużyć.

Pierwsze kwiaty pojawiają się często na już dobrze ukorzenionej roślinie, zazwyczaj od 1 do 2 lat po wysiewie w dobrych warunkach, a czasem już w pierwszym roku na roślinie pochodzącej z sadzonki.

Do zbiorów zazwyczaj potrzeba około 1-2 lat od wysiewu do pierwszych owoców, pod warunkiem zapewnienia prawdziwie tropikalnego ciepła.

Po posadzeniu młodej, już uformowanej rośliny, zbiory mogą również nastąpić w tym terminie, czasem nieco szybciej u silnej, dobrze prowadzonej rośliny.

Owoce są jednak bardziej nieprzewidywalne w Europie niż w klimacie tropikalnym, ponieważ roślina wymaga wysokich temperatur, aby dobrze kwitnąć i owocować.

Źródła wskazują w szczególności, że potrzebuje temperatury około 16°C minimum w okresie kwitnienia, aby zapewnić dobre owocowanie.

Aby spożywać passiflorę olbrzymią, zbieraj owoce, gdy są dobrze rozwinięte i dojrzałe.

Następnie możesz je otworzyć i wyjąć miąższ.

Jada się go na surowo, miksuje na sok lub dodaje do słodkich przepisów. Jeśli zbierasz młode owoce, gotuj je raczej jak warzywo.

Wreszcie, odporność Passiflora quadrangularis jest bardzo niska. Będzie znacznie mniej odporna niżPassiflora caeruleaa nawetPassiflora edulis.

Ta passiflora źle znosi zimno i może ucierpieć już poniżej 10°C.

Aby dobrze przezimować, źródła ogrodnicze zalecają nawet temperatury od 10 do 16°C minimum zimą.

Co wyraźnie klasyfikuje ją jako roślinę do przechowywania w środowisku tropikalnym lub w ogrzewanej szklarni.

LOKALIZACJA

Jak uprawiać męczennicę olbrzymią (Passiflora quadrangularis)?

Męczennica olbrzymia (Passiflora quadrangularis) przede wszystkim lubi bardzo jasne i słoneczne stanowisko.

W Europie najlepsze rezultaty uzyskasz, sadząc ją w pełnym słońcu i uprawiając w doniczce.

W bardzo gorących regionach lub w szklarni możesz jednak zapewnić jej lekkie zacienienie w najgorętszych godzinach.

W swoim naturalnym środowisku męczennica ta rośnie w wilgotnych lasach tropikalnych Ameryki Środkowej i Południowej.

Wspina się wtedy po drzewach, aby dotrzeć do światła.

Lubią więc ciepłe, jasne i osłonięte środowisko, z bogatą i dobrze przepuszczalną glebą.

Ponieważ ta passiflora nie toleruje mrozu, uprawa w doniczce pozostaje najbardziej odpowiednim rozwiązaniem w Europie.

Pozwala to łatwo przenieść roślinę do szklarni, oranżerii lub jasnego pomieszczenia, gdy tylko temperatury staną się zbyt niskie.

W doniczce roślina zazwyczaj pozostaje bardziej zwarta.

Możesz wtedy liczyć na około 3 do 6 m wysokości i 2 do 4 m szerokości, w zależności od rozmiaru pojemnika i siły osobnika.

W gruncie i w klimacie tropikalnym pnącze może stać się znacznie bardziej imponujące i osiągnąć 10 do 15 m długości.

A nawet więcej, jeśli wspina się na drzewo lub dużą pergolę.

W każdym przypadku zapewnij solidne podparcie, takie jak kratownica, pergola lub konstrukcja szklarni.

Najlepiej jest umieścić męczennicę olbrzymią w miejscu osłoniętym od wiatru.

Jej długie łodygi i duże liście mogą łatwo się złamać podczas silnych podmuchów.

Dlatego szczególnie dobrze nadaje się miejsce osłonięte przy ścianie, na zamkniętym podwórku lub w szklarni.

Ta passiflora nie lubi długotrwałej suszy.

Aby uzyskać silny wzrost, musisz utrzymywać lekko wilgotne podłoże, zwłaszcza w okresie wzrostu.

Unikaj jednak stojącej wody, ponieważ korzenie boją się nadmiaru wilgoci.

Dlatego idealna jest bogata i dobrze przepuszczalna ziemia doniczkowa. Duże kwiaty męczennicy olbrzymiej chętnie przyciągają pszczoły i owady zapylające.

Może w ten sposób przyczynić się do różnorodności biologicznej ogrodu lub szklarni, zwłaszcza w okresie letniego kwitnienia.

W ogrodzie lub w szklarni można ją łączyć z innymi egzotycznymi lub pnącymi roślinami, takimi jak hibiskusy, bananowce lub niektóre inne męczennice.

Jednakże, ponieważ roślina staje się bardzo silna, lepiej zostawić jej wystarczająco dużo miejsca, aby nie zdominowała sąsiadów.

Roślina nie ma cierni ani kolców, co sprawia, że jest przyjemna w dotyku.

Jej sok nie stanowi żadnego szczególnego zagrożenia dla ogrodnika w codziennym użytkowaniu.

Wreszcie, jej system korzeniowy pozostaje raczej płytki i nieagresywny.

Dlatego korzenie zazwyczaj nie stanowią żadnego zagrożenia dla fundamentów, zwłaszcza w uprawie doniczkowej, gdzie ich rozwój pozostaje naturalnie ograniczony.

Ziemia i doniczki

Jakiego podłoża użyć do sadzonki męczennicy olbrzymiej?

Męczennica olbrzymia (Passiflora quadrangularis) rośnie znacznie lepiej w bogatej, lekkiej i dobrze przepuszczalnej glebie.

Ponieważ ta tropikalna roślina jest najczęściej uprawiana w doniczkach w Europie, zaleca się stosowanie żyznego i przewiewnego podłoża, które jest w stanie zatrzymać trochę wilgoci, jednocześnie odprowadzając nadmiar wody.

W naturze ta męczennica rośnie w głębokich glebach leśnych, bogatych w materię organiczną, często próchniczych i dobrze ustrukturyzowanych.

Ta liana lubi raczej głęboką glebę, ponieważ jej system korzeniowy lubi rozprzestrzeniać się w luźnej i żyznej ziemi.

Nawet w doniczce, uzyskasz lepsze wyniki z dużym pojemnikiem, który pozwoli korzeniom dobrze się rozwijać.

Z drugiej strony, źle się rozwija w glebie ubogiej, zbitej lub źle zdrenowanej.

Bardzo ciężkie, gliniaste i przesycone wodą gleby stanowią zatem najgorszy rodzaj gleby do jej uprawy, ponieważ sprzyjają asfiksji i gniciu korzeni.

Aby poprawić glebę, można dodać dojrzały kompost, żyzną ziemię ogrodniczą lub dobrze rozłożony obornik.

Te dodatki wzbogacają podłoże i poprawiają jego strukturę.

W doniczce, skuteczna mieszanka często składa się z ziemi ogrodniczej, kompostu i materiału drenującego, takiego jak perlit, gruby piasek lub pumeks wulkaniczny.

W ten sposób uzyskujesz glebę jednocześnie żyzną, przewiewną i drenującą, idealną do szybkiego wzrostu rośliny.

Idealne pH dla Męczennicy olbrzymiej mieści się w zakresie lekko kwaśnym do neutralnego, zazwyczaj między 6 a 7.

Ten typ gleby sprzyja dobremu przyswajaniu składników odżywczych i zrównoważonemu wzrostowi.

Co do drenażu, roślina preferuje glebę świeżą, ale nigdy nie rozmokłą.

Podłoże powinno więc pozostawać lekko wilgotne, zwłaszcza w okresie wzrostu, jednocześnie szybko odprowadzając wodę.

Gleby zbyt ciężkie lub przesycone wodą należy unikać, natomiast gleba próchnicza, lekka i dobrze zdrenowana daje najlepsze wyniki.

Gleba zbyt piaszczysta również może stanowić problem, ponieważ zbyt szybko wysycha i źle zatrzymuje składniki odżywcze.

Wreszcie, Męczennica olbrzymia preferuje glebę luźną, a nie zbitą.

Gleby bogate w próchnicę i dobrze ustrukturyzowane sprzyjają dobremu rozwojowi korzeni.

W praktyce, podłoże próchnicze, lekko piaszczyste i dobrze zdrenowane stanowi zatem najlepszy kompromis dla udanej uprawy tej egzotycznej męczennicy.

PODLEWANIE

Jak prawidłowo podlewać męczennicę olbrzymią (Passiflora quadrangularis)?

Męczennica olbrzymia (Passiflora quadrangularis) wymaga regularnego podlewania, zwłaszcza w okresie aktywnego wzrostu.

Latem, gdy roślina szybko rośnie, podłoże powinno być lekko wilgotne.

W praktyce, w doniczce, podlewanie 2-3 razy w tygodniu jest zazwyczaj wystarczające, a nawet częściej podczas upałów.

Podłoże nigdy nie powinno całkowicie wyschnąć, ponieważ wtedy roślina spowalnia swój wzrost.

Zimą, gdy wzrost zwalnia, można znacznie ograniczyć podlewanie.

Podlewanie co 10-15 dni jest często wystarczające, zwłaszcza jeśli roślina zimuje w chłodnym pomieszczeniu lub szklarni.

Ta tropikalna męczennica nie lubi bardzo zimnej wody, zwłaszcza gdy roślina rośnie w pomieszczeniach lub szklarni.

Dlatego lepiej jest używać wody o temperaturze pokojowej, aby uniknąć szoku termicznego dla korzeni.

Możesz sporadycznie spryskiwać liście, ponieważ roślina dobrze znosi wilgotne środowisko.

Jednak zbyt częste opryski w słabo wentylowanym środowisku mogą sprzyjać pojawieniu się chorób grzybowych, takich jak niektóre plamistości liści.

Natomiast w dobrze wentylowanym miejscu Męczennica Olbrzymia jest raczej odporna i dobrze znosi wysoką wilgotność powietrza.

Ściółkowanie gleby może być również pomocne, zwłaszcza jeśli uprawiasz roślinę w gruncie w łagodnym klimacie.

Ściółka pomaga zatrzymać wilgoć w glebie, ograniczyć parowanie i stabilizować temperaturę wokół korzeni.

W doniczce ta technika jest możliwa, ale często okazuje się mniej konieczna, jeśli regularnie podlewasz.

Gdy Męczennica Olbrzymia rośnie w doniczce, podlewanie wymaga nieco większej uwagi.

Podłoże wysycha szybciej niż w ziemi ogrodowej.

Dlatego należy obficie podlewać, aż woda wypłynie przez otwory drenażowe, a następnie pozwolić podłożu lekko wyschnąć na powierzchni przed kolejnym podlaniem.

Dobrze zdrenowana doniczka jest niezbędna, aby uniknąć stagnacji wody.

W swoim naturalnym środowisku ta męczennica rośnie w regionach tropikalnych, gdzie roczne opady deszczu często wynoszą od 1200 do 2500 mm.

Preferuje więc dość wilgotne klimaty.

Może jednak tolerować suchsze obszary, z około 800 mm opadów rocznie, pod warunkiem, że gleba pozostaje żyzna, a okresy suszy nie trwają zbyt długo.

Z drugiej strony, może również tolerować bardzo wilgotne regiony przekraczające 3000 mm deszczu rocznie, o ile gleba pozostaje dobrze zdrenowana.

NAWÓZ

Jak prawidłowo nawozić męczennicę olbrzymią?

La Passiflore Géante (Passiflora quadrangularis) est une liane tropicale très vigoureuse.

Elle pousse rapidement et produit un feuillage abondant.

Par conséquent, elle apprécie des apports nutritifs réguliers, surtout lorsqu’elle pousse en pot.

Sans fertilisation, la croissance ralentit et la floraison devient plus rare.

Pour obtenir une plante saine et productive, il est donc conseillé de nourrir le substrat pendant toute la période de croissance.

Vous pouvez utiliser un engrais universel, mais les résultats sont souvent meilleurs avec un engrais liquide pour plantes fleuries ou plantes fruitières.

Ce type d’engrais agit rapidement et convient bien à la culture en pot.

Pendant la période de croissance, généralement du printemps jusqu’à la fin de l’été, vous pouvez apporter de l’engrais toutes les 2 semaines.

En automne et en hiver, il vaut mieux réduire fortement la fertilisation ou l’arrêter si la plante entre en repos.

Les amendements organiques restent également très intéressants.

Vous pouvez par exemple incorporer du compost bien mûr ou du fumier décomposé au moment du rempotage.

Ces matières enrichissent le substrat sur le long terme et améliorent aussi sa structure.

Elles apportent une fertilisation plus progressive et contribuent à maintenir un sol vivant et équilibré.

Pour obtenir une croissance vigoureuse et favoriser la floraison, le meilleur choix reste souvent un engrais équilibré mais légèrement riche en potassium et en phosphore.

Ces éléments soutiennent la formation des fleurs et des fruits, tout en renforçant la vigueur générale de la plante.

Un engrais de type NPK équilibré ou légèrement orienté floraison, par exemple autour de 10-10-10 ou 10-15-20, donne généralement de bons résultats.

La Passiflore Géante peut parfois présenter certaines carences nutritives, surtout en pot.

Les plus fréquentes concernent l’azote, qui provoque un feuillage pâle et une croissance lente, ou le magnésium, qui entraîne un jaunissement entre les nervures des feuilles.

Un manque de potassium peut aussi réduire la floraison et la fructification.

Une fertilisation régulière et un substrat riche permettent généralement d’éviter ces problèmes.

En pratique, le meilleur type d’engrais pour cette passiflore reste donc un engrais liquide complet pour plantes fleuries ou fruitières, appliqué régulièrement pendant la croissance, combiné à un substrat riche en matière organique.

Cette approche permet d’obtenir une plante vigoureuse, un feuillage dense et, lorsque les conditions sont favorables, une floraison spectaculaire suivie de gros fruits tropicaux.

JAK SIĄĆ

Jak siać nasiona passiflory olbrzymiej (Passiflora quadrangularis)?

Siew męczennicy olbrzymiej (Passiflora quadrangularis) jest stosunkowo łatwy, ale wymaga ciepła i cierpliwości.

W dobrych warunkach wskaźnik kiełkowania wynosi zazwyczaj od 60 do 80%, zwłaszcza gdy nasiona są świeże.

Starsze nasiona często kiełkują gorzej, ponieważ ich zdolność kiełkowania zmniejsza się z czasem.

Czas wschodów bardzo różni się w zależności od temperatury i jakości nasion.

Średnio pierwsze siewki pojawiają się po 2 do 6 tygodniach, ale niektóre nasiona mogą kiełkować nawet do 8 tygodni.

Dlatego cierpliwość jest kluczowa podczas siewu.

Aby siewy zakończyły się sukcesem, utrzymuj idealną temperaturę w zakresie od 24 °C do 30 °C.

To ciepło stymuluje kiełkowanie i przyspiesza wschody.

Poniżej 20 °C kiełkowanie często staje się powolne i nieregularne.

W Europie zaleca się zatem siew w ciepłych warunkach, na przykład w pomieszczeniach, w ogrzewanej szklarni lub na macie grzewczej.

Możesz siać głównie między lutym a czerwcem, jeśli uprawiasz roślinę w pomieszczeniach lub w szklarni.

W bardzo gorących regionach lub w szklarniach tropikalnych siew można jednak wykonywać niemal przez cały rok, pod warunkiem, że temperatura jest wystarczająca.

Młode siewki lubią delikatne podlewanie drobnym deszczem, aby utrzymać lekko wilgotne podłoże bez przesuwania nasion.

Siewki są dość wytrzymałe, ale nadmiar wody może powodować problemy z zgorzelą siewek.

Dlatego lepiej podlewać regularnie, ale umiarkowanie.

Siewy przeprowadzane w pomieszczeniach lub w szklarni zazwyczaj nie są narażone na żerowanie ślimaków.

Jeśli jednak zbyt wcześnie wystawisz młode rośliny na zewnątrz, ślimaki i nagie ślimaki mogą czasami atakować młode liście.

Podczas kiełkowania najlepiej umieścić siewy w jasnym miejscu, ale bez intensywnego bezpośredniego słońca.

Jasne światło sprzyja zdrowemu wzrostowi, podczas gdy zbyt silne słońce może szybko wysuszyć podłoże.

Na koniec, nasiona powinny być lekko zakopane.

Po prostu przykryj je kilkoma milimetrami drobnej ziemi do siewu, ponieważ potrzebują wilgoci i ciemności do prawidłowego kiełkowania.

Lekkie, dobrze przepuszczalne i utrzymywane w cieple podłoże zapewni szybsze i bardziej jednolite kiełkowanie.

JAK SADZIĆ

Jak prawidłowo posadzić granadillę olbrzymią?

Sadzenie męczennicy olbrzymiej (Passiflora quadrangularis) wymaga przede wszystkim ciepła i bardzo jasnego stanowiska.

W Europie ta tropikalna męczennica jest najczęściej uprawiana w doniczkach, ponieważ nie toleruje mrozu.

Sadzenie lub przesadzanie można przeprowadzić wiosną, zazwyczaj między kwietniem a czerwcem, kiedy temperatury stają się stabilne, a ryzyko przymrozków maleje.

Po wysiewie, młode rośliny można przesadzać, gdy tylko mają 3 do 4 prawdziwych liści, a ich system korzeniowy zaczyna się dobrze rozwijać.

Na tym etapie umieść je w pojedynczej doniczce z bogatym i dobrze przepuszczalnym podłożem.

Jeśli chcesz spróbować uprawy w gruncie w bardzo łagodnym klimacie, poczekaj, aż roślina osiągnie co najmniej 30 do 50 cm wysokości i minie wszelkie ryzyko przymrozków.

W większości regionów europejskich uprawa w gruncie pozostaje jednak delikatna, ponieważ roślina nie toleruje niskich temperatur.

Podczas sadzenia wybierz dużą, dobrze przepuszczalną doniczkę, ponieważ męczennica olbrzymia szybko rośnie.

Pojemnik o pojemności co najmniej 20 do 30 litrów pozwoli uzyskać bardziej energiczny wzrost.

Użyj mieszanki bogatej ziemi ogrodniczej, kompostu i materiału drenażowego, aby stworzyć żyzne i przewiewne podłoże.

Po posadzeniu obficie podlewaj, aby pomóc roślinie się zadomowić.

Ponieważ ta męczennica jest pnączem, zdecydowanie zaleca się zapewnienie podpory od samego początku.

Zainstaluj kratownicę, solidny palik lub pergolę, ponieważ łodygi szybko się wydłużają i czepiają się za pomocą swoich wąsów.

Dobra podpora pozwala również na uzyskanie rośliny lepiej nasłonecznionej i łatwiejszej w pielęgnacji.

Po posadzeniu pielęgnacja jest dość prosta.

Należy regularnie podlewać, zwłaszcza w okresie wzrostu, aby utrzymać lekko wilgotne podłoże.

Wiosną i latem stosuj nawóz do roślin kwitnących lub owocujących, aby wspomóc wzrost i kwitnienie.

Lekkie przycinanie może również pomóc kontrolować wigor pnącza i sprzyjać rozgałęzianiu się.

Jeśli uprawiasz męczennicę olbrzymią w doniczce, pamiętaj, aby przenieść ją do pomieszczenia przed pierwszymi chłodnymi nocami, najlepiej do szklarni, oranżerii lub jasnego pomieszczenia zabezpieczonego przed mrozem.

Taka uprawa w pojemnikach pozwala cieszyć się tym spektakularnym tropikalnym pnączem nawet w regionach europejskich, gdzie zima jest zbyt zimna na uprawę w gruncie.

ZBIÓR

Kiedy i jak zbierać granadillę olbrzymią?

Olbrzymia męczennica (Passiflora quadrangularis) może rodzić duże, bardzo cenione owoce tropikalne.

Jednakże ta męczennica nie zawsze jest całkowicie samopylna.

W wielu przypadkach roślina owocuje lepiej, gdy w pobliżu rośnie kilka osobników lub gdy zapylanie odbywa się ręcznie.

W Europie, zwłaszcza w szklarniach lub oranżeriach, ręczne zapylanie znacznie poprawia tworzenie owoców.

Roślina może zacząć kwitnąć i rodzić pierwsze owoce około 12 do 24 miesięcy po wysiewie, gdy pnącze stanie się wystarczająco silne.

Po zapyleniu kwiatu, owoc zazwyczaj dojrzewa w ciągu 60 do 90 dni, w zależności od temperatury i warunków uprawy.

Owoce stanowią najczęściej spożywaną część.

Można je zbierać, gdy osiągną maksymalny rozmiar, a skórka zacznie żółknąć lub lekko zmieniać kolor.

Owoc staje się również nieco bardziej miękki w dotyku. Aby go spożyć, wystarczy go otworzyć i wyjąć miąższ zawierający nasiona.

Ten miąższ można jeść surowy łyżeczką, ale można go również używać do soków, koktajli, deserów lub sałatek owocowych.

Smak jest zazwyczaj słodki, aromatyczny i lekko kwaskowaty, z tropikalnym posmakiem zbliżonym do niektórych marakui.

Niedojrzałe owoce, jeszcze zielone, również można zbierać wcześniej.

W niektórych kuchniach tropikalnych przygotowuje się je jako warzywo.

Kroi się je na kawałki, a następnie gotuje na parze, wrzuca do wrzątku lub dusi w słonych potrawach.

Ich tekstura przypomina wtedy dynię lub delikatne warzywo.

Nasiona zawarte w miąższu są jadalne i zazwyczaj spożywa się je razem z miąższem owocu.

Dodają lekko chrupiącej tekstury i nie wymagają żadnego specjalnego przygotowania.

Kwiaty są czasami używane dekoracyjnie lub okazjonalnie w kuchni w niektórych regionach tropikalnych.

Należy je zbierać świeże, zaraz po otwarciu, gdy ich zapach jest najbardziej intensywny.

Służą głównie do dekoracji kulinarnej lub do lekkich naparów.

Liście mogą być również używane w niektórych tradycjach do przygotowywania naparów.

Zbiera się wtedy młode i zdrowe liście.

Jednakże to zastosowanie jest mniej powszechne niż spożywanie owoców.

Jeśli chodzi o łodygi, zazwyczaj nie są spożywane i służą głównie jako struktura rośliny pnącej.

Aby sprawdzić, czy jadalne części są gotowe do zbioru, należy przede wszystkim obserwować dojrzałość owocu.

Dobrze rozwinięty, lekko miękki i kolorowy owoc zazwyczaj wskazuje, że jest gotowy do spożycia.

Dobra dojrzałość gwarantuje również słodszy i bardziej aromatyczny smak, charakterystyczny dla tej spektakularnej tropikalnej męczennicy.

CHOROBY I SZKODNIKI

Przed czym chronić męczennicę olbrzymią?

Męczennica olbrzymia (Passiflora quadrangularis) jest ogólnie rośliną dość odporną.

Jednak mogą pojawić się niektóre choroby i szkodniki, zwłaszcza gdy roślina rośnie w szklarni, oranżerii lub w pomieszczeniach.

Najczęstsze problemy dotyczą głównie mszyc, mączlików (białych much), czerwców i przędziorków.

Te ssące owady często osiedlają się na młodych pędach i pod liśćmi.

Osłabiają one roślinę, pobierając sok, co czasami powoduje żółknięcie liści lub spowolnienie wzrostu.

Przędziorki pojawiają się zwłaszcza, gdy powietrze staje się zbyt suche i gorące, co często zdarza się w uprawach pod osłonami.

Mogą również rozwijać się niektóre choroby grzybowe, w szczególności mączniak prawdziwy, plamistość liści lub zgnilizna korzeni.

Choroby te pojawiają się zwłaszcza, gdy podłoże pozostaje zbyt wilgotne lub gdy powietrze słabo krąży wokół rośliny.

Zgnilizna korzeni stanowi jeden z najpoważniejszych problemów, ponieważ może szybko osłabić roślinę, jeśli gleba pozostaje stale podmokła.

Wśród najgroźniejszych szkodników znajdują się głównie czerwce i przędziorki, ponieważ mogą szybko rozmnażać się w ciepłych i osłoniętych środowiskach.

Duże porażenie może znacznie osłabić roślinę i zmniejszyć jej zdolność do kwitnienia lub owocowania.

Aby uniknąć tych problemów, ważne jest przyjęcie kilku dobrych praktyk uprawowych.

Umieść męczennicę w jasnym i dobrze wentylowanym miejscu, ponieważ dobra cyrkulacja powietrza ogranicza rozwój chorób.

Unikaj również nadmiernego podlewania i preferuj dobrze przepuszczalne podłoże.

Aby chronić korzenie przed gniciem. Regularnie sprawdzaj liście, zwłaszcza pod spodem, aby szybko wykryć obecność owadów.

W przypadku niewielkiego ataku, prosty strumień wody lub ręczne czyszczenie liści może już zmniejszyć populację szkodników.

Utrzymanie silnej i dobrze odżywionej rośliny pozostaje również jednym z najlepszych sposobów zapobiegania chorobom.

Męczennica uprawiana w odpowiednich warunkach świetlnych, cieplnych i odżywczych jest zazwyczaj znacznie bardziej odporna na ataki szkodników i zachowuje zdrowe liście przez cały sezon wegetacyjny.

Pozycję dodano do koszyka

NASIONA - Męczennica jadalna (Passiflora quadrangularis)