Pomiń, aby przejść do informacji o produkcie
1 z 6

Monde Végétal

Cena regularna €2,45 EUR
Cena regularna Cena sprzedaży €2,45 EUR
Sprzedaż Wyprzedane
Z wliczonym podatkiem.

NASIONA - Buk zwyczajny (Fagus sylvatica)

NASIONA - Buk zwyczajny (Fagus sylvatica)

10 NASION - Buk zwyczajny (Fagus sylvatica) + wszelkie porady uprawowe od siewu do zbioru

Buk zwyczajny (Fagus sylvatica) to majestatyczne drzewo pochodzące z Europy, cenione za gęste, błyszczące ulistnienie, które jesienią przybiera piękne miedziane odcienie. Wytrzymały i elegancki, adaptuje się do klimatu umiarkowanego i preferuje głębokie, chłodne i dobrze przepuszczalne gleby. Jego równomierny wzrost i harmonijny pokrój sprawiają, że doskonale nadaje się do parków, dużych ogrodów lub jako strzyżone żywopłoty. Odporny na choroby i długowieczny, buk zwyczajny łączy w sobie szlachetność, długowieczność i naturalne piękno, ucieleśniając majestat europejskich lasów.

ZDJĘCIE: Monde Végétal

Rada Kultury

Wszystkie instrukcje dotyczące uprawy znajdują się w paczkach z zamówieniami w formie drukowanych ulotek. Niektóre rośliny będą miały również własne samouczki wideo na kanale Monde Végétal TV.

Masz jakieś pytania?

Na wszelkie pytania Monde Végétal odpowie najszybciej jak to możliwe: contact.mondevegetal@gmail.com lub bezpośrednio za pomocą przycisku „Porozmawiaj z nami”.

Dostawa

Dostawa w cenie 4,95 euro, niezależnie od liczby paczek z nasionami. Przewidywany czas dostawy: około 1 tygodnia.

Zwrot paczki

Nie przyjmujemy zwrotów. Uszkodzone produkty wyślemy ponownie na nasz koszt, pod warunkiem dostarczenia dowodu uszkodzenia po otrzymaniu przesyłki.

Pokaż kompletne dane

RODZAJ UPRAWY

Jak uprawiać buka zwyczajnego?

Buk jest wieloletnim drzewem liściastym. Jego liście opadają każdej zimy, choć młode gałęzie czasami zachowują suche liście (marcescentia).

W stanie dojrzałym może osiągnąć wysokość 25–40 m, w lesie czasami nawet więcej, a w odosobnionych miejscach tworzy szeroką koronę o długości 15–25 m.

Kwitnienie jest dyskretne i wiatropylne (zapylenie przez wiatr), pojawia się w kwietniu–maju, gdy drzewo osiąga wiek 20–30 lat.

Korzenie są silne, rozłożyste i płytkie, co sprawia, że ​​drzewo jest podatne na wyrywanie z korzeniami w podmokłych glebach i stanowi dużą konkurencję dla sąsiednich roślin.

Buk jest ceniony przede wszystkim ze względu na drewno (stolarka, parkiety, ogrzewanie) oraz jako drzewo ozdobne w dużych ogrodach i parkach.

Z punktu widzenia wartości odżywczych orzeszki bukowe (ich nasiona) nadają się do spożycia po uprażeniu lub przetworzeniu na olej, jednak w dużych ilościach są toksyczne ze względu na zawartość alkaloidów (faginy) i garbników.

Młode liście tradycyjnie wykorzystywano do sałatek lub do aromatyzowania alkoholi (likier „beech leaf noyau”), jednak ich zastosowanie nadal pozostaje marginalne.

Kora, bogata w garbniki, ma tradycyjne zastosowanie lecznicze, ale nie jest spożywana.

Buk rośnie stosunkowo wolno.

Sadzonka będzie potrzebowała około 20–30 lat, aby wytworzyć pierwsze orzeszki bukowe, natomiast drzewo posadzone jako młody pień wytworzy je po 15–25 latach.

Jest to zatem gatunek, którego owocowanie zajmuje dużo czasu, przystosowany raczej do projektów leśnych lub plantacji dziedzictwa kulturowego niż do szybkiej produkcji.

Wyjątkowa długość życia rekompensuje powolny etap owocowania.

Na koniec warto wspomnieć, że jest to drzewo odporne na zimno, wytrzymuje temperatury nawet do -25°C.

LOKALIZACJA

Jak uprawiać buka zwyczajnego?

Buk zwyczajny preferuje stanowiska częściowo zacienione lub delikatnie nasłonecznione, zwłaszcza w pierwszych latach wzrostu.

W naturze rośnie w chłodnych i wilgotnych lasach europejskich, często w lekkim podszyciu lub na terenach górskich i pagórkowatych.

Nie lubi nadmiernego ciepła i palącego słońca, jeśli podłoże nie jest dostatecznie chłodne.

W otwartym terenie buk przybiera majestatyczną i smukłą formę z zaokrągloną koroną i prostym, srebrzystoszarym pniem.

Zazwyczaj osiąga 25–40 m wysokości i 15–25 m szerokości, zależnie od dostępnej przestrzeni.

W doniczce jej wzrost jest wyraźnie ograniczony: rzadko przekracza 2-3 m wysokości i 1-2 m szerokości, jednak źle znosi długotrwałą uprawę w doniczce i zamiera.

Buki dobrze znoszą wiatr, zwłaszcza po ukorzenieniu, ale mogą być wrażliwe na gorące, suche wiatry, które latem nasilają odwodnienie liści. W młodości zaleca się miejsce osłonięte, z dala od silnych wiatrów. Są jednak wrażliwe na suszę.

Ziemia i doniczki

Jakiego rodzaju ziemi doniczkowej należy użyć dla Fagus sylvatica?

Preferuje gleby głębokie, luźne, lekkie do mulistych i piaszczystych, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego (pH 5,5–7).

Należy unikać gleb gliniastych i stojącej wody, ponieważ sprzyjają one chorobom korzeni.

Aby poprawić jakość gleby, można dodać dojrzały kompost, gruby piasek i materiały drenażowe, takie jak pucolana, unikając jednocześnie nadmiaru świeżej materii organicznej.

Szeroka warstwa ściółki organicznej jest korzystna w zatrzymywaniu wilgoci, ale korona drzewa musi pozostać czysta.

PODLEWANIE

Jak prawidłowo podlewać Fagus sylvatica?

W przypadku Fagus sylvatica podlewanie należy zaplanować odpowiednio do wieku rośliny, ponieważ buk potrzebuje czasu, aby odpowiednio zakorzenić się w korzeniach.

W otwartym terenie dorosłe drzewo zazwyczaj nie potrzebuje podlewania latem, szczególnie w chłodnej, głębokiej glebie, ale młode drzewo należy monitorować przez 4 do 5 lat po posadzeniu (a nie tylko przez 1 do 3 lat), aby upewnić się, że system korzeniowy dobrze się ukorzeni.

W tym okresie, latem, w przypadku silnej suszy lub lekkiej gleby, należy przeprowadzać obfite podlewanie co 10–15 dni, aby pobudzić korzenie do wzrostu w dół.

Zimą nie ma potrzeby dodatkowego podlewania na zewnątrz, z wyjątkiem młodych roślin rosnących w glebie o bardzo dobrym drenażu i w wyjątkowo suchych warunkach: wówczas należy utrzymywać niewielką wilgotność, ale bez nadmiaru.

Buk nie boi się zimnej wody, ale obawia się nadmiernie stojącej wilgoci, zwłaszcza w zimnym klimacie, która sprzyja rozwojowi chorób grzybowych.

NAWÓZ

Jak prawidłowo nawozić buka pospolitego?

Fagus sylvatica nie wymaga dużego nawożenia. Preferuje glebę bogatą w próchnicę od silnego nawożenia mineralnego.

Wystarczające jest coroczne stosowanie dojrzałego kompostu lub dobrze rozłożonego obornika późną zimą/wczesną wiosną.

Można to uzupełnić regularnym ściółkowaniem organicznym, które stopniowo odżywia glebę i zatrzymuje wilgoć.

Jeśli stosujesz nawóz, wybierz zrównoważony nawóz organiczny o umiarkowanej zawartości azotu, najlepiej granulowany i o powolnym uwalnianiu. Stosuj go 1–2 razy w roku.

Najczęściej występującymi niedoborami są niedobory żelaza (chloroza na glebach wapiennych) i niekiedy magnezu.

Podsumowując: aby buk rósł zdrowo i silnie, należy stosować materię organiczną i świeżą, bogatą w próchnicę, lekko kwaśną glebę, a nie silny nawóz chemiczny.

JAK SIĄĆ

Jak siać nasiona Fagus sylvatica?

Siew Fagus sylvatica ma zazwyczaj wskaźnik kiełkowania wynoszący około 40%, pod warunkiem, że nasiona są świeże i prawidłowo rozwarstwione.

Kiełkowanie następuje średnio po 6–12 tygodniach od zakończenia okresu chłodów.

Nasiona wymagają stratyfikacji w niskiej temperaturze 3–5 °C przez okres od 3 do 4 miesięcy, a następnie podgrzania do temperatury 15–20 °C, aby wykiełkowały.

Siew odbywa się albo jesienią (październik–listopad) bezpośrednio na zewnątrz, aby zima mogła wykonać pracę, albo od stycznia do marca po stratyfikacji.

Sadzonki wymagają regularnego i drobnego deszczu, utrzymującego podłoże wilgotne, ale nie podmokłe, ponieważ młode sadzonki są podatne na gnicie.

Są również narażone na ślimaki, norniki i ptaki, co może wymagać ochrony. Sadzonki należy sadzić w miejscu o łagodnym świetle lub półcieniu, ponieważ pełne słońce w młodym wieku może poparzyć liście i zbyt szybko wysuszyć podłoże.

Nasiona wysiewa się lekko zakopując je na głębokość ok. 1–2 cm, lub po prostu przykrywając cienką warstwą przesianej ziemi doniczkowej.

JAK SADZIĆ

Jak prawidłowo sadzić buka pospolitego?

Fagus sylvatica najlepiej sadzić jesienią (październik–grudzień), aby roślina dobrze się ukorzeniła zimą, lub późną zimą lub bardzo wczesną wiosną, zanim zaczną rozwijać się pąki.

Po wysianiu roślinę można przesadzać do gruntu co najmniej po 2–3 latach, najlepiej gdy młoda roślina osiągnie 30–50 cm, ponieważ buk przyjmuje się powoli i korzysta z systemu korzeniowego, który jest już ukształtowany zanim został wystawiony na działanie warunków zewnętrznych.

Rośliny należy sadzić w głębokiej, chłodnej, bogatej w próchnicę i dobrze odwodnionej glebie, w miejscu od półcienia do delikatnego słońca (należy unikać pełnego, palącego słońca w pierwszych kilku latach).

Po posadzeniu przez pierwsze 4-5 lat, szczególnie latem, utrzymuj glebę lekko wilgotną, ale nie podmokłą, a także stosuj ściółkę, aby zatrzymać wilgoć.

Podpieranie zazwyczaj nie jest konieczne, z wyjątkiem miejsc wietrznych lub gdy roślina jest bardzo cienka; w takim przypadku należy użyć elastycznego, luźnego palika, aby nie utrudniać wzrostu pnia. W przypadku młodych roślin należy uważać na ślimaki i norniki, a także na stres wodny w suche lata.

ZBIÓR

Kiedy i jak zbierać buka pospolitego?

Zbiór Fagus sylvatica zależy od planowanego wykorzystania, głównie drewna i orzeszków buka.

Do pozyskiwania drewna drzewa wycina się zazwyczaj w wieku od 80 do 120 lat, gdy pień osiągnął dobrą dojrzałość, a drewno jest gęste i jednorodne.

Wycinkę najlepiej przeprowadzać zimą, gdy poziom soków jest niski: poprawia to jakość drewna, ogranicza ryzyko pękania i przyspiesza suszenie.

Buk jest wysoko ceniony w stolarstwie, tokarstwie, do produkcji parkietów i drewna opałowego, pod warunkiem, że jest dobrze suchy, ponieważ wilgotny „oblodza” przewody kominowe i źle się pali.

CHOROBY I SZKODNIKI

Co ochroni buka syberyjskiego?

Buk (Fagus sylvatica) może być podatny na niektóre choroby grzybowe, takie jak mączniak prawdziwy, plamistość liści, rak buka czy zgnilizna korzeni, szczególnie gdy gleba jest zbita, zbyt mokra lub gdy drzewo jest narażone na stres wodny.

Na młodych roślinach spotykamy również pewne szkodniki, głównie mszyce wełnówki, gąsienice żerujące na liściach, tarczniki, a czasami korniki i gryzonie.

Ogólnie rzecz biorąc, buk dobrze zakorzeniony w chłodnej, bogatej w próchnicę i dobrze odwodnionej glebie, z dobrym ściółkowaniem i regularnym, ale nie nadmiarowym nawilżeniem, pozostaje silny i nie sprawia większych problemów, zwłaszcza jeśli jest chroniony przed letnią suszą i zagęszczeniem gleby.

NASIONA - Buk zwyczajny (Fagus sylvatica)

Une plante tropicale emblématique aux graines rouge vif, utilisée depuis des siècles comme colorant naturel.