1 2

Monde Végétal

€2,85 EUR

Sprzedaż Wyprzedane

Z wliczonym podatkiem.

Warianty produktów

Ilość

NASIONA - Miodowiec afrykański (Peltophorum africanum)

10 nasion afrykańskiego drzewa miodowego (Peltophorum africanum) + wszelkie porady dotyczące uprawy od siewu do kwitnienia.

Peltophorum africanum, nazywane również afrykańskim drzewem miodowym, to niezwykły gatunek ze względu na swój wygląd, wytrzymałość i znaczenie ekologiczne.

Drzewo to pochodzi z afrykańskich sawann. Charakteryzuje się eleganckim kształtem, regularnym wzrostem i jasnożółtym, bogatym w nektar kwiatem, szczególnie cenionym przez pszczoły i zapylacze.

Dzięki dobrej odporności na suszę i niewielkim wymaganiom glebowym roślina ta łatwo przystosowuje się do słonecznych ogrodów, kolekcji botanicznych i uprawy doniczkowej w regionach o łagodnym klimacie.

Duża żywotność i naturalna odporność na choroby sprawiają, że jest to roślina trwała i niezawodna.

Oprócz walorów dekoracyjnych Peltophorum africanum ma duże znaczenie etnobotaniczne, gdyż od dawna jest stosowany w tradycyjnej medycynie afrykańskiej.

Uprawa tego drzewa oznacza zatem połączenie estetyki, bioróżnorodności i pasji do botaniki, a jednocześnie wprowadzenie do europejskich ogrodów wciąż rzadkiego i oryginalnego gatunku.

Rada Kultury

Wszystkie instrukcje dotyczące uprawy znajdują się w paczkach z zamówieniami w formie drukowanych ulotek. Niektóre rośliny będą miały również własne samouczki wideo na kanale Monde Végétal TV.

Masz jakieś pytania?

Na wszelkie pytania Monde Végétal odpowie najszybciej jak to możliwe: contact.mondevegetal@gmail.com lub bezpośrednio za pomocą przycisku „Porozmawiaj z nami”.

Dostawa

Dostawa w cenie 4,95 euro, niezależnie od liczby paczek z nasionami. Przewidywany czas dostawy: około 1 tygodnia.

Zwrot paczki

Nie przyjmujemy zwrotów. Uszkodzone produkty wyślemy ponownie na nasz koszt, pod warunkiem dostarczenia dowodu uszkodzenia po otrzymaniu przesyłki.

Pokaż kompletne dane

RODZAJ UPRAWY

Jak prawidłowo uprawiać Peltophorum africanum?

Peltophorum africanum, znane również jako afrykańskie drzewo miodowe, to drzewo tropikalne lub subtropikalne należące do rodzinyFabaceae.

Nie należy mylić zklasyczne drzewo miodowe (Tetradium daniellii)ponieważ te dwa drzewa nie są uprawiane w ten sam sposób.

Afrykańskie drzewo miodowe ma wyraźnie zdefiniowany pokrój przypominający drzewo, a nie krzew.

Jest to długowieczna, zdrewniała roślina wieloletnia, której długość życia w dobrych warunkach często przekracza 50–80 lat.

Roślina ma liściaste liście, które opadają w porze suchej lub w okresach silnego stresu klimatycznego.

Po osiągnięciu dojrzałości może osiągnąć wysokość od 12 do 20 metrów, jest więc drzewem średniej lub dużej wielkości.

Drzewo to ma wiele tradycyjnych zastosowań, głównie leczniczych.

W Afryce Południowej wykorzystuje się głównie korę, korzenie, a czasem liście, sporządzane w formie wywaru lub maceratu.

Części te słyną ze swoich właściwości przeciwzapalnych, przeciwbakteryjnych i leczniczych.

Jednakże nie jest ona uważana za roślinę jadalną i żadna jej część nie jest powszechnie spożywana.

W ścisłym tego słowa znaczeniu nie jest on klasyfikowany jako toksyczny, jednak niekontrolowane spożycie ekstraktów może wywołać niepożądane skutki, szczególnie trawienne, ze względu na stężenie związków aktywnych.

Peltophorum africanum uprawia się głównie w gruncie, ponieważ ma silny i głęboki system korzeniowy.

Jednak uprawa w doniczkach jest możliwa jedynie w pierwszych kilku latach, w dużych pojemnikach, w celach kolekcjonerskich lub ozdobnych.

Nie posiada ani kłącza, ani cebuli, lecz klasyczny system korzeniowy z dobrze rozwiniętym korzeniem palowym.

Roślinność tego obszaru jest zdrewniała i niegeofityczna, a jej rozwój opiera się na wyraźnym sezonowym wzroście.

Kwitnienie zwykle ma miejsce wiosną i wczesnym latem, najczęściej między październikiem a grudniem na półkuli południowej, a od kwietnia do czerwca, jeśli roślina uprawiana jest poza obszarem pochodzenia.

Żółte kwiaty, które są bardzo bogate w nektar, wyjaśniają jego nazwę - drzewo miodowe.

Roślina zaczyna kwitnąć w wieku od 5 do 8 lat, w zależności od warunków uprawy.

Od zasiania do pierwszego kwitnienia mija od 5 do 10 lat, a od posadzenia w otwartym gruncie do faktycznego kwitnienia mija podobny okres.

Jeśli chodzi o cykl produkcyjny, nie ma zbiorów żywności.

Jednak w przypadku zastosowań leczniczych, pierwszych zbiorów kory lub korzeni nie należy przeprowadzać przed upływem 8–10 lat, aby nie zagrozić przetrwaniu drzewa.

Wykorzystywane części są zbierane, a następnie suszone na świeżym powietrzu, po czym, zgodnie z tradycyjnymi metodami, przetwarzane są na wywary lub proszek.

Z punktu widzenia klimatu Peltophorum africanum nie jest zbyt mrozoodporny.

Czasami może tolerować temperatury bliskie 0 °C, lecz ginie w temperaturach poniżej -2 do -3 °C.

W klimacie marginalnym zaleca się uprawę w doniczce i pozostawienie jej na zimę w miejscu chronionym przed mrozem lub w otwartym gruncie tylko w miejscach całkowicie osłoniętych, z grubą ściółką, osłoniętym pniem i pełnym nasłonecznieniem.

Ochrona zimowa staje się koniecznością, gdy tylko przymrozki zaczną się powtarzać.

LOKALIZACJA

Jak prawidłowo uprawiać Peltophorum africanum?

Peltophorum africanum ceni sobie ekspozycję na pełne słońce.

Dobrze znosi lekki półcień, jednak kwitnienie i wzrost rośliny utrzymują się znacznie lepiej przy dłuższym, bezpośrednim nasłonecznieniu.

W stanie naturalnym gatunek ten rośnie na zalesionych sawannach, na suchych skrajach lasów i otwartych terenach leśnych, często na glebach dobrze odwodnionych, czasem ubogich, ale bogatych w ciepło.

Port jest rozbudowany, rozległy i dobrze rozgałęziony.

W otwartym terenie drzewo osiąga zazwyczaj 12–20 m wysokości i 8–15 m szerokości, gdy jest dojrzałe.

W uprawie w doniczkach jej rozwój pozostaje bardziej ograniczony, osiągając około 3–5 m wysokości i 2–3 m szerokości, w zależności od objętości pojemnika i czasu uprawy.

Sadzenie w otwartym gruncie sprzyja zatem znacznie większemu i bardziej zrównoważonemu wzrostowi. Najlepiej osłonić roślinę przed zimnymi, wysuszającymi wiatrami, szczególnie w klimacie marginalnym.

Silne wiatry mogą spowolnić wzrost roślin, połamać młode pędy i ograniczyć kwitnienie.

Jednak dobra wentylacja pozostaje korzystna w gorącym klimacie.

Po dobrym zadomowieniu się Peltophorum africanum dobrze znosi suszę dzięki głębokiemu systemowi korzeniowemu.

Jednak regularne podlewanie w pierwszych kilku latach poprawia rozwój korzeni.

Bardzo bogate w nektar żółte kwiaty przyciągają pszczoły, zapylacze i owady żerujące, co sprawia, że jest to doskonałe drzewo miodowe, nawet w sadach i dużych, zalesionych ogrodach warzywnych.

Może być stosowana jako roślina towarzysząca dla bioróżnorodności, gdyż wspomaga aktywność zapylaczy w pobliżu, nie konkurując bezpośrednio z niskimi uprawami.

Jeśli chodzi o potencjalne zagrożenia, drzewo to nie ma kolców i nie wytwarza żadnego znanego toksycznego soku.

W związku z tym nie stwarza on szczególnego ryzyka mechanicznego ani chemicznego.

Jego korzenie są silne, ale głębokie i nie rozprzestrzeniają się.

Generalnie nie stanowią one zagrożenia dla fundamentów, pod warunkiem zachowania odległości co najmniej 5–6 metrów od budynków.

Ziemia i doniczki

Jakiego rodzaju ziemi doniczkowej powinienem użyć do rośliny Peltophorum africanum?

Peltophorum africanum najlepiej rozwija się w glebie głębokiej, o dobrej strukturze i bardzo dobrze odwodnionej.

Preferuje gleby piaszczyste lub piaszczysto-gliniaste, czasem lekko żwirowe, zdolne do szybkiego odprowadzania nadmiaru wody, przy jednoczesnym zachowaniu minimalnych jej rezerw na głębokości.

Nadal zaleca się stosowanie głębokiej gleby, ponieważ system korzeniowy jest silny i przeważnie palowy.

Najgorszym typem gleby dla tego gatunku pozostaje gleba ciężka, zwarta i słabo odwodniona, zwłaszcza podmokła gleba gliniasta.

Duszące gleby powodują gnicie korzeni i znacznie spowalniają wzrost.

Bardzo płytkie, ubogie i stale wilgotne gleby również ograniczają jego długotrwały rozwój.

Aby poprawić jakość gleby, zaleca się głębokie spulchnienie miejsca sadzenia.

Dodanie grubego piasku, żwiru lub pucolany skutecznie poprawia drenaż.

Umiarkowany udział dobrze rozłożonej materii organicznej poprawia strukturę gleby, nie powodując nadmiernego zatrzymywania wody.

Gleba powinna być uprawiana głęboko, ale nie zbita. Idealne pH wynosi od 6,0 do 7,5.

Peltophorum africanum toleruje zarówno lekką kwasowość, jak i niską zasadowość, pod warunkiem, że gleba pozostaje dobrze zdrenowana.

Dobrze adaptuje się do ubogich gleb, ale źle reaguje na długotrwałe zaburzenia równowagi.

Jeśli chodzi o drenaż, najważniejsza jest gleba sucha lub wilgotna, nigdy podmokła.

Doskonale nadają się gleby lekkie, piaszczyste lub bogate w próchnicę, o dobrej strukturze.

Z drugiej strony należy unikać gleb zwartych, ciężkich i gliniastych lub hydromorficznych.

Niezagęszczona, napowietrzona i żywa gleba umożliwia regularny wzrost i większą odporność na suszę.

PODLEWANIE

Jak prawidłowo podlewać Peltophorum africanum?

Peltophorum africanum ma umiarkowane wymagania wodne i jest przystosowany do gorącego i sezonowo suchego klimatu.

Latem podlewanie powinno być regularne, ale w rozsądnych odstępach.

W otwartym terenie wystarczy stosować nawóz co 7–10 dni, pod warunkiem, że drzewo jest dobrze ukorzenione.

Młode rośliny wymagają częstszego podlewania, ok. 1–2 razy w tygodniu, aby stymulować rozwój korzeni.

Zimą podlewanie jest bardzo ograniczone.

W otwartym terenie może być bliskie zeru, z wyjątkiem przypadków długotrwałej suszy.

W chłodnym klimacie nadmiar wody zimą stanowi poważne zagrożenie.

Roślina jest wrażliwa na stojącą, zimną wodę, która powoduje uduszenie się korzeni i choroby korzeniowe.

Dlatego też istotne jest podlewanie wyłącznie letnią wodą i na dobrze przepuszczalnym podłożu.

Nie zaleca się częstego podlewania liści.

Mimo że gatunek ten jest generalnie odporny na choroby, powtarzające się zawilgocenie liści może sprzyjać pojawianiu się chorób grzybowych, zwłaszcza w klimacie o słabej wentylacji.

Aby ograniczyć ryzyko zdrowotne, najlepiej podlewać roślinę wcześnie rano, u jej podstawy.

Zaleca się ściółkowanie gleby, zwłaszcza w pierwszych kilku latach.

Lekka ściółka mineralna lub organiczna pomaga ograniczyć parowanie, utrzymać stabilną temperaturę gleby i chronić płytkie korzenie, nie dopuszczając do nadmiaru wilgoci.

Z drugiej strony ściółka musi być napowietrzona i nigdy nie powinna przyklejać się do pnia.

W przypadku uprawy w doniczkach należy uważniej kontrolować podlewanie.

W cieplejszych okresach podlewanie jest często konieczne co 3 do 5 dni, w zależności od wielkości doniczki i temperatury.

Zimą podlewanie odbywa się bardzo rzadko, tylko wtedy, gdy podłoże na powierzchni całkowicie wyschnie.

Odpływ wody z doniczki musi być nieskazitelny, aby uniknąć zastoju.

W warunkach naturalnych Peltophorum africanum rozwija się idealnie na obszarach, gdzie roczne opady wynoszą od 500 do 900 mm, a pora sucha i deszczowa wyraźnie się przeplatają.

Minimalny zakres opadów wynosi około 350 mm/rok, a tolerancja sięga nawet 1200 mm/rok, pod warunkiem, że gleba jest doskonale przepuszczalna.

Nadmierna i długotrwała wilgotność ma negatywny wpływ na organizm w dłuższej perspektywie.

NAWÓZ

Jak prawidłowo karmić Peltophorum africanum?

Peltophorum africanum to gatunek o niskich wymaganiach nawozowych, ponieważ jest przystosowany do naturalnie ubogich gleb. Nadmiar nawozów zaburza równowagę wegetacyjną.

Dlatego nie ma potrzeby intensywnego nawożenia.

Aby uzyskać zdrową, silną i obficie kwitnącą roślinę, wystarczy odpowiednia ilość składników odżywczych.

W przypadku tego gatunku lepiej sprawdzają się nawozy o powolnym uwalnianiu w formie granulatu niż nawozy płynne.

Zapewniają stopniowe i stabilne odżywianie, bez okresów gwałtownego wzrostu.

Nawozy płynne można stosować okazjonalnie w doniczkach, ale zawsze w małych dawkach.

W otwartym terenie wystarczy stosować nawóz raz w roku, wiosną.

W przypadku uprawy w doniczkach nawożenie co 4–6 tygodni od marca do września pomaga wspomóc wzrost.

Doskonałą alternatywą pozostaje wykorzystanie dojrzałego kompostu lub dobrze rozłożonego obornika.

Zmiany te poprawiają strukturę gleby i sprzyjają życiu mikroorganizmów.

Należy jednak stosować je z umiarem, ponieważ nadmiar azotu powoduje bujne liście kosztem kwitnienia.

Najlepszym nawozem spełniającym potrzeby Peltophorum africanum jest nawóz zrównoważony, o niskiej zawartości azotu, o stosunku NPK zbliżonym do 5-5-5 lub 6-4-6, wzbogacony mikroelementami.

Potas wspomaga kwitnienie i odporność na stres, natomiast fosfor wspomaga rozwój korzeni.

Najczęstsze niedobory dotyczą żelaza i magnezu, zwłaszcza w glebach zbyt wapiennych i zbitych.

Objawiają się żółknięciem liści, głównie młodych.

Jednorazowe przyjęcie chelatu żelaza lub magnezu szybko koryguje te zaburzenia.

Podsumowując, zrównoważony nawóz organiczny o powolnym uwalnianiu, uzupełniony dojrzałym kompostem i mikroelementami, to najlepsza strategia zapewniająca regularny wzrost, dobre kwitnienie i doskonałe ogólne zdrowie roślin.

JAK SIĄĆ

Jak wysiewać nasiona Peltophorum africanum?

Peltophorum africanum jest stosunkowo łatwy w siewie, jeśli nasiona są świeże i dobrze przygotowane.

Zdolność kiełkowania wynosi średnio od 60 do 85%, pod warunkiem przeprowadzenia skaryfikacji mechanicznej lub termicznej, która jest niezbędna do przerwania spoczynku łupiny nasiennej.

Bez tego etapu kiełkowanie pozostaje słabe i bardzo nieregularne.

Czas kiełkowania wynosi zazwyczaj od 10 do 30 dni od siewu.

Pierwsze siewki pojawiają się szybciej, gdy temperatura pozostaje stabilna i wysoka.

Idealna temperatura siewu mieści się w przedziale 22–30°C, a optymalna temperatura działania wynosi około 25°C.

Poniżej 18°C kiełkowanie znacznie zwalnia.

Siew najlepiej przeprowadzać od marca do czerwca, w ogrzewanym pomieszczeniu lub w jasnym pomieszczeniu.

W klimacie tropikalnym lub subtropikalnym siew można przeprowadzać także pod koniec pory suchej lub na początku pory deszczowej, gdy temperatury w nocy pozostają wysokie.

Sadzonki należy podlewać delikatnym strumieniem, aby nie przemieszczać nasion i nie zagęszczać podłoża.

Młode siewki są dość delikatne, zwłaszcza w pierwszych kilku tygodniach.

Podłoże powinno być lekko wilgotne, lecz nie nadmiernie, gdyż stojąca woda szybko wywołuje zgorzel siewek.

Ryzyko, że roślinę zaatakują ślimaki, jest generalnie niewielkie, gdyż młode liście nie są szczególnie smaczne.

Z drugiej strony nasiona mogą zostać zaatakowane przez owady glebowe, jeśli podłoże jest słabo odwodnione.

Ryzyko to ograniczane jest poprzez ścisłą higienę ziemi doniczkowej.

Po wykiełkowaniu młode rośliny potrzebują jasnego światła, bez bezpośredniego światła słonecznego przez pierwsze kilka tygodni.

Gdy rośliny dobrze się ukorzenią, zaleca się stopniowe wystawianie ich na pełne słońce, aby uniknąć poparzenia liści.

Nasiona należy zakopać na głębokości około 1–2 cm, co odpowiada jedno- lub dwukrotnej ich grubości.

Zbyt płytki zakop powoduje szybsze wysychanie, natomiast zbyt głęboki zakop opóźnia wschody.

JAK SADZIĆ

Jak prawidłowo sadzić Peltophorum africanum?

Peltophorum africanum sadzi się, gdy temperatury są stale łagodne.

Najlepszy czas na sadzenie przypada na wiosnę, między kwietniem a czerwcem, gdy mija ryzyko przymrozków.

Przesadzanie siewki do gruntu staje się możliwe, gdy młoda roślina osiągnie 30–50 cm wysokości i będzie miała dobrze wykształcony system korzeniowy, co ma miejsce zazwyczaj po 8–12 miesiącach od wykiełkowania.

Przed ostatecznym umieszczeniem należy stopniowo przyzwyczaić roślinę do słońca i wiatru.

Sadzenie odbywa się w szerokim i głębokim dołku, którego objętość powinna być co najmniej dwukrotnie większa od objętości bryły korzeniowej.

Gleba musi być głęboko spulchniona i bardzo dobrze przepuszczalna.

Lekkie zastosowanie dojrzałego kompostu przyspiesza regenerację bez nadmiernego wysiłku.

Po posadzeniu dokładne podlanie pomaga w dobrym ułożeniu gleby wokół korzeni.

W pierwszych kilku latach regularne podlewanie i usuwanie chwastów wokół podstawy rośliny sprzyja szybkiemu rozwojowi korzeni.

W przypadku młodych roślin, szczególnie na obszarach wietrznych, zaleca się podpieranie ich palikami.

Mocny palik, wbijany w momencie sadzenia, utrzymuje pień w linii prostej i ogranicza uszkodzenia korzeni.

Palik można usunąć po 1–2 latach, gdy drzewo jest już dostatecznie zakotwiczone.

Po zasadzeniu pielęgnacja pozostaje prosta i ograniczona.

Cienka warstwa ściółki chroni glebę przed suszą.

Wielkość nie ma kluczowego znaczenia, jednak delikatne przycinanie w pierwszych kilku latach pomaga uzyskać zrównoważony pokrój.

Zużycie nawozów pozostaje niskie i rozłożone w czasie.

W zimnym lub marginalnym klimacie Peltophorum africanum należy uprawiać w doniczce.

Dlatego też wskazane jest wybranie dużego i głębokiego pojemnika, z doskonałym drenażem.

Rośliny do doniczek sadzi się wiosną w lekkim i dobrze przepuszczalnym podłożu.

Zimą doniczkę należy przenieść do domu, w miejsce wolne od mrozu, do jasnej, zimnej szklarni lub nieogrzewanej werandy.

Podlewanie zimą powinno być bardzo umiarkowane, natomiast dla zachowania wigoru rośliny niezbędne jest zapewnienie jej jak największego światła.

ZBIÓR

Kiedy i jak zbierać roślinę Peltophorum africanum?

Peltophorum africanum nie jest rośliną jadalną.

Dlatego też należy wyjaśnić, że nie jest to plon jadalny w rozumieniu kulinarnym, pomimo pewnych niejasności związanych z jego potoczną nazwą.

Jednakże roślina ta jest wykorzystywana w tradycyjnych celach leczniczych, co zmienia nasze podejście do kwestii zbiorów.

Z punktu widzenia rozrodu Peltophorum africanum jest częściowo samopłodny.

Roślina może wytwarzać nasiona samodzielnie, jednak zapylanie przez owady znacznie zwiększa zapłodnienie i ilość wytwarzanych nasion.

Pszczoły i inne owady zapylające odgrywają zatem kluczową rolę.

Części rośliny nadające się do zbioru i wiek rośliny: Nie ma rozpoznanych części jadalnych.

Jednak w przypadku tradycyjnego zastosowania medycznego niektóre części można zbierać z drzew, które mają co najmniej 8–10 lat, aby nie osłabiać rośliny.

Liście: czasami używany świeży lub suszony w lekkim naparze.

Zbiór można przeprowadzać z dobrze ugruntowanych drzew, pobierając umiarkowane ilości.

Łodygi / kora:Najczęściej wykorzystywaną częścią jest kora.

Pobiera się go wyłącznie od osobników dorosłych, poprzez pobieranie próbek w określonych miejscach, nigdy z całego pasa.

Kwiaty:Nie stosuje się ich w żywności.

Ich głównym zainteresowaniem jest zdolność przyciągania pszczół.

Posiew:zbierane, gdy owoce dojrzeją w suchych strąkach, głównie do siewu, nie do spożycia.

Owoce (strąki):niejadalne.

Służą jedynie do rozmnażania.

Przygotowanie i rozpoznanie etapu zbiorów

Liście i korę zazwyczaj suszy się w cieniu, a następnie wykorzystuje w wywarze lub maceracji zgodnie z tradycyjnymi afrykańskimi praktykami.

Część uważa się za gotową do zbioru, gdy jest dobrze rozwinięta, zdrowa i nie jest narażona na stres wodny.

Nasiona są gotowe, gdy strąki stają się brązowe i naturalnie wysychają na drzewie.

Smak rośliny: Smak preparatów z Peltophorum africanum określany jest jako gorzki, cierpki i lekko drzewny.

Ten wyrazisty smak wyjaśnia, dlaczego roślina ta nie jest spożywana jako żywność, lecz wykorzystywana wyłącznie ze względu na jej aktywne składniki w tradycyjnym leczeniu.

Podsumowując, Peltophorum africanum nie jest zbierany w celach spożywczych, ale ze względu na specyficzne zastosowanie etnobotaniczne, zarezerwowane dla starych i dobrze ugruntowanych roślin.

CHOROBY I SZKODNIKI

Jak chronić Peltophorum africanum?

Peltophorum africanum to drzewo na ogół odporne, ale niezbyt podatne na problemy zdrowotne, jeśli rośnie w dobrych warunkach.

Mogą jednak pojawić się pewne choroby i szkodniki, zwłaszcza gdy roślina jest uprawiana poza swoim pierwotnym klimatem lub w niesprzyjających warunkach.

Najczęściej występujące choroby mają podłoże grzybicze.

Nadmiar wilgoci sprzyja gniciu korzeni i szyjki korzeniowej, wywoływanemu przez grzyby glebowe.

Plamy na liściach mogą pojawić się również wtedy, gdy liście pozostają mokre przez zbyt długi czas, zwłaszcza w chłodnym lub słabo wentylowanym klimacie.

Choroby te zazwyczaj mają łagodny przebieg, jeżeli drzewo jest dobrze odwodnione.

Najczęściej obserwowanymi szkodnikami są mszyce, zwłaszcza na młodych pędach, a także tarczniki w uprawach szklarniowych i doniczkowych.

Owady te osłabiają roślinę wysysając jej sok, ale rzadko powodują poważne szkody u dojrzałej, silnej rośliny.

Najgroźniejsze choroby i szkodniki nadal wiążą się ze słabo odwodnioną glebą.

Największym zagrożeniem jest gnicie korzeni, które może spowodować szybką i nieodwracalną śmierć rośliny.

W ciepłym klimacie niektóre gąsienice niszczące liście mogą sporadycznie atakować drzewo, jednak nie będzie to miało długotrwałych skutków, jeśli drzewo jest zdrowe.

Aby zapobiec tym problemom, należy przestrzegać kilku zasad uprawy.

Najlepszą ochronę zapewniają dobrze przepuszczalne podłoże, pełne nasłonecznienie i umiarkowane podlewanie.

Unikaj podlewania liści, podlewaj podstawę rośliny.

W doniczkach doskonały drenaż i dobre napowietrzenie w znacznym stopniu ograniczają ataki mączlików.

Regularny monitoring pozwala na szybką interwencję.

W przypadku mszyc wystarczające jest umycie czystą wodą lub delikatnym użyciem czarnego mydła.

W przypadku chorób grzybowych poprawa warunków wzrostu okazuje się skuteczniejsza niż zabiegi chemiczne.

Dobrze ugruntowana roślina, uprawiana w odpowiednim środowisku, pozostaje naturalnie odporna i trwała.

Pozycję dodano do koszyka

NASIONA - Miodowiec afrykański (Peltophorum africanum)