1 5

Monde Végétal

€12,50 EUR

Sprzedaż Wyprzedane

Z wliczonym podatkiem.

Warianty produktów

Ilość

NASIONA - Orzechy nerkowca / Drzewo nerkowca (Anacardium occidentale)

1 NASIONA Nerkowca / Orzecha Nerkowca (Anacardium occidentale) wszystkie porady dotyczące uprawy od siewu do zbioru

NASIONA SPRZEDAWANE NA SZTUKI

ŹRÓDŁO ZDJĘĆ: "Anacardium occidentale from Margarita island" autorstwa Wilfredor jest oznaczone CC0 1.0.

Pochodzące z Brazylii, to tropikalne drzewo może osiągnąć wysokość od 8 do 12 metrów po osiągnięciu dojrzałości, zachowując jednocześnie stosunkowo powolny wzrost. Preferuje ciepłe klimaty, ale można je również uprawiać w doniczkach, zwłaszcza w szklarni lub w bardzo jasnym pomieszczeniu, co pozwala lepiej kontrolować jego rozwój.

Nerkowiec jest znany przede wszystkim ze swoich orzechów nerkowca, bogatych w składniki odżywcze i szeroko stosowanych w kuchni.

⚠️Jednak w klimacie umiarkowanym nie należy traktować go jako drzewa owocowego: zazwyczaj nie będzie produkował owoców, chyba że bardzo rzadko w ogrzewanej szklarni, po wielu latach uprawy.⚠️

Pozostaje więc przede wszystkim rośliną ozdobną i kolekcjonerską w naszych szerokościach geograficznych. Dzięki swojemu nietypowemu pokrojowi i egzotycznemu wyglądowi, Anacardium occidentale doskonale pasuje do tropikalnego wystroju, oranżerii lub osłoniętego patio.

Wybierasz więc estetyczną, oryginalną i egzotyczną roślinę, idealną dla miłośników botaniki i rzadkich roślin.

Rada Kultury

Wszystkie instrukcje dotyczące uprawy znajdują się w paczkach z zamówieniami w formie drukowanych ulotek. Niektóre rośliny będą miały również własne samouczki wideo na kanale Monde Végétal TV.

Masz jakieś pytania?

Na wszelkie pytania Monde Végétal odpowie najszybciej jak to możliwe: contact.mondevegetal@gmail.com lub bezpośrednio za pomocą przycisku „Porozmawiaj z nami”.

Dostawa

Dostawa w cenie 4,95 euro, niezależnie od liczby paczek z nasionami. Przewidywany czas dostawy: około 1 tygodnia.

Zwrot paczki

Nie przyjmujemy zwrotów. Uszkodzone produkty wyślemy ponownie na nasz koszt, pod warunkiem dostarczenia dowodu uszkodzenia po otrzymaniu przesyłki.

Pokaż kompletne dane

RODZAJ UPRAWY

Jak prawidłowo uprawiać Anacardium occidentale?

Anacardium occidentale, lepiej znane jako drzewo nerkowca lub drzewo orzechowe nerkowca, to wolno rosnące, ale wytrzymałe, wieloletnie drzewo tropikalne.

Tutaj uprawiasz roślinę, która może żyć od 30 do 50 lat, a nawet dłużej w odpowiednim klimacie.

W ciepłym klimacie jego liście są wiecznie zielone, dzięki czemu roślina ta pełni funkcję dekoracyjną przez cały rok.

Dojrzałe drzewo nerkowca osiąga zazwyczaj od 8 do 12 metrów wysokości i ma szeroką, rozłożystą koronę.

Jest to roślina jadalna, ale tradycyjnie stosowana także w medycynie.

Spożywa się głównie orzechy nerkowca, których nasiona odpowiadają orzechom nerkowca, a także jabłko nerkowca, miąższowy owoc fałszywy, bardzo bogaty w witaminę C.

Roślina ta jest jednak toksyczna w stanie surowym: skorupa orzecha zawiera żrący olej, który może powodować poważne oparzenia i podrażnienia.

Z tego powodu nigdy nie należy spożywać surowych orzechów. Przed jakimkolwiek użyciem kulinarnym konieczne jest ich dokładne uprażenie.

Niektóre części, takie jak kora czy liście, są również wykorzystywane w medycynie tradycyjnej, zawsze z zachowaniem ostrożności. Uprawa na wolnym powietrzu odbywa się wyłącznie w klimacie tropikalnym lub subtropikalnym.

W chłodniejszym klimacie można uprawiać roślinę w doniczce, szczególnie w szklarni, ale takie rozwiązanie jest ograniczone w perspektywie długoterminowej.

Drzewo nerkowca wytwarza klasyczny, głęboki, ale silny korzeń palowy.

Kwitnienie zwykle ma miejsce między grudniem a kwietniem, w zależności od warunków klimatycznych.

Następnie można zaobserwować małe, różowobiałe kwiaty, zebrane w wiechy.

Drzewo zaczyna kwitnąć w wieku 3–5 lat, ale naprawdę ciekawe owoce pojawiają się zwykle dopiero po 5–7 latach uprawy.

Jeśli chodzi o jedzenie, orzechy można spożywać prażone, naturalne lub jako składnik dań wytrawnych i słodkich.

Orzechy nerkowca można jeść na świeżo, w postaci soku, dżemu lub w postaci przetworów.

Aby dokonać zbioru, należy poczekać, aż owoce naturalnie opadną na ziemię, co jest oznaką dojrzałości.

Następnie oddziela się orzech od fałszywego owocu, po czym przystępuje się do suszenia i prażenia, co jest niezbędnym etapem przed spożyciem.

Jeśli chodzi o ramy czasowe, należy spodziewać się od 3 do 5 lat od siewu do kwitnienia, a następnie od 5 do 7 lat od siewu do pierwszych zbiorów.

Po posadzeniu młodej, już rozwiniętej rośliny okres ten można nieco skrócić.

Po osiągnięciu dojrzałości drzewo pozostaje produktywne przez kilkadziesiąt lat, pod warunkiem że zapewnia mu stabilny i ciepły klimat.

⚠️ Najważniejsze informacje, które należy znać przed zakupem:W klimacie umiarkowanym drzewo nerkowca na ogół nie owocuje na zewnątrz.

Nawet przy gorącym lecie, chłodnych nocach i braku ciągłego ciepła nie dochodzi do zawiązania owoców.

Owocowania można spodziewać się bardzo sporadycznie, ale tylko w ogrzewanej szklarni, przy temperaturze 25–30°C w dzień i minimum 18°C w nocy, intensywnym świetle przez cały rok i precyzyjnym podlewaniu.

Mimo to produkcja jest nadal rzadka, powolna i nieprzewidywalna, często po 8–10 latach uprawy.

W klimacie umiarkowanym drzewo nerkowca należy zatem traktować jako roślinę ozdobną lub kolekcjonerską, a nie jako produktywne drzewo owocowe.

Wreszcie, drzewo nerkowca charakteryzuje się bardzo niską mrozoodpornością. Zaczyna cierpieć już w temperaturach +5°C i nie przetrwa poniżej 0°C.

Jeśli Twój klimat jest graniczny, musisz uprawiać roślinę w ogrzewanej szklarni, z dobrze odwodnionym podłożem, bardzo jasnym pomieszczeniem i stabilną temperaturą zimową powyżej 12–15°C, aby zachować jej zdrowie i długowieczność.

LOKALIZACJA

Jak prawidłowo uprawiać Anacardium occidentale?

Drzewo nerkowca sadzi się w pełnym słońcu, gdyż jest ono niezbędne dla jego bujnego wzrostu, obfitego kwitnienia i właściwego owocowania.

Częściowy cień znacznie spowalnia rozwój i ogranicza produkcję.

W stanie naturalnym drzewo to rośnie w suchych i półwilgotnych rejonach tropikalnych.

Często występuje na zalesionych sawannach, na skraju lasów tropikalnych lub na ubogich, ale dobrze odwodnionych glebach, w ciepłym klimacie przez cały rok.

Pokrój rośliny jest rozłożysty, niski i rozgałęziony, o szerokiej sylwetce.

W otwartym terenie osiąga zazwyczaj 8–15 m wysokości i 7–12 m szerokości, natomiast w doniczce rośnie bardziej stopniowo, osiągając ok. 2–4 cm wysokości i 1,5–3 m szerokości, w zależności od objętości pojemnika i rozmiaru rośliny.

Dobrze jest osłonić drzewo przed wiatrem, zwłaszcza gdy jest młode, ponieważ jego gałęzie pozostają kruche, a rozłożysty pokrój działa jak łapa na wietrze.

Osłonięte miejsce również poprawia kwitnienie.

Drzewa nerkowca są dość odporne na suszę, gdy już się ukorzenią, gdyż dobrze znoszą okresy suszy; jednak długotrwały stres wodny zmniejsza produkcję owoców.

Dlatego w pierwszych kilku latach należy dbać o regularne podlewanie.

Kwitnienie wyraźnie przyciąga pszczoły i inne owady zapylające, co czyni jeroślina nektarotwórczainteresujące w klimacie tropikalnym.

Jako roślinę towarzyszącą można ją sadzić obok upraw tropikalnych, które nie konkurują zbytnio o wodę i światło, np. niektórych nisko rosnących roślin strączkowych.

Ponieważ poprawiają strukturę gleby.

Z drugiej strony, nie należy sadzić ich zbyt blisko siebie, ponieważ ich korona staje się szeroka.

Jeśli chodzi o bezpieczeństwo, drzewo to nie ma kolców, jednak jego sok, a zwłaszcza skorupa owocu, są toksyczne i drażniące.

Ponieważ zawierają związki żrące, należy unikać bezpośredniego kontaktu bez zabezpieczenia.

Wreszcie, jego korzenie nie są agresywne wobec fundamentów, gdyż rozprzestrzeniają się głównie na powierzchni i na umiarkowanej głębokości, ale nadal należy zachować odpowiednią odległość, gdyż drzewo z wiekiem staje się duże.

Ziemia i doniczki

Jakiego rodzaju ziemi doniczkowej powinienem użyć do rośliny Anacardium occidentale?

Aby uprawiać drzewa nerkowca w dobrych warunkach, należy wybrać lekką, dobrze odwodnioną glebę o niskiej lub średniej żyzności, ponieważ drzewo to naturalnie przystosowuje się do ubogich gleb.

Nadal preferowana jest głęboka gleba, gdyż pozwala ona na dobre zakotwiczenie się korzeni i zwiększa odporność na suszę.

Z drugiej strony, najgorszym typem gleby dla tego gatunku pozostaje gleba ciężka, zwarta, hydromorficzna lub stale wilgotna, gdyż nadmiar wody szybko powoduje uduszenie i gnicie korzeni.

Aby poprawić jakość gleby, należy pracować przede wszystkim nad jej strukturą, a nie nad jej bogactwem.

Aby poprawić drenaż, można dodać gruby piasek, drobny żwir lub dobrze rozłożoną materię organiczną.

W przypadku gleb gliniastych czynność ta pozostaje niezbędna, aby uniknąć zastoju wody.

Idealne pH mieści się w przedziale od 5,5 do 6,5, czyli jest lekko kwaśne lub neutralne, gdyż taki zakres sprzyja dobremu wchłanianiu składników odżywczych.

Jeśli chodzi o drenaż, nerkowiec preferuje glebę suchą lub umiarkowanie wilgotną, nigdy ciężką lub podmokłą.

Doskonale nadaje się gleba piaszczysta lub piaszczysto-gliniasta, pod warunkiem że jest wystarczająco głęboka.

Należy unikać gleb zbitych, ponieważ drzewo rozwija się lepiej w glebie napowietrzonej, nie zbitej, piaszczystej lub lekko bogatej w próchnicę, ale nigdy nadmiernie bogatej.

Ten rodzaj gleby zapewnia zrównoważony wzrost, obfite kwitnienie i dłuższe życie drzewa.

PODLEWANIE

Jak prawidłowo podlewać drzewo nerkowca?

W przypadku drzew nerkowca należy stosować umiarkowane podlewanie latem, szczególnie w pierwszych kilku latach.

Po zasadzeniu w gruncie podlewaj drzewo raz lub dwa razy w tygodniu, w cieplejszych okresach, ponieważ musi się dobrze ukorzenić.

Gdy roślina osiągnie dorosłość, staje się bardzo odporna na suszę, dlatego należy znacznie ograniczyć częstotliwość karmienia.

Zimą, w suchym klimacie tropikalnym lub w przypadku uprawy w doniczkach, należy znacznie ograniczyć podlewanie, ponieważ nadmiar wody w okresie spoczynku sprzyja chorobom korzeni.

Drzewa nerkowca są wrażliwe na zimną wodę, gdyż spowalnia ona aktywność korzeni i może powodować stres fizjologiczny, szczególnie jeśli temperatura gleby jest niska.

Częste podlewanie liści może spowodować rozwój chorób grzybowych, gdyż roślina nie lubi zastoju wilgoci na liściach.

Nawet jeśli drzewo jest stosunkowo odporne, zawsze należy podlewać je u podstawy, ponieważ ogranicza to ryzyko wystąpienia problemów zdrowotnych.

Ściółkowanie nie jest obowiązkowe, jednak cienka warstwa ściółki u podstawy pomaga zatrzymać wilgoć w glebie u młodych roślin i ogranicza konkurencję ze strony chwastów.

W przypadku uprawy w doniczkach podlewanie staje się delikatniejsze.

Podlewaj natychmiast, gdy podłoże na powierzchni wyschnie, nigdy nie pozostawiaj stojącej wody w podstawce.

Drenaż musi być doskonały, ponieważ drzewa nerkowca lepiej znoszą lekki stres wodny, niż nadmiar wody.

Na zewnątrz drzewo najlepiej rośnie w rejonach, w których roczne opady deszczu wahają się od 700 do 1200 mm.

Może wytrzymać minimum ok. 500 mm/rok, pod warunkiem, że jest podlewana od czasu do czasu, i toleruje do 1800 mm/rok, ale tylko jeśli gleba jest bardzo dobrze zdrenowana.

NAWÓZ

Jak prawidłowo karmić Anacardium occidentale?

Drzewa nerkowca nie potrzebują dużej ilości nawozu, gdyż naturalnie przystosowują się do ubogich gleb.

Jednakże rozsądne nawożenie poprawia wzrost, kwitnienie i produkcję.

Należy zatem unikać nadmiernego nawożenia azotem, ponieważ zbyt duża ilość azotu sprzyja rozwojowi liści kosztem kwiatów i osłabia drzewo.

W przypadku tego gatunku należy stosować nawóz zrównoważony, a nie zbyt bogaty.

Jeśli chodzi o nawozy granulowane i płynne, należy wybierać przede wszystkim organiczne nawozy granulowane o powolnym działaniu, ponieważ odżywiają drzewo stopniowo i szanują jego naturalny rytm.

W otwartym terenie stosuje się go 1 do 2 razy w roku, na początku wiosny, następnie ewentualnie na początku pory deszczowej w klimacie tropikalnym.

Do doniczek można dodać rozcieńczony organiczny nawóz płynny w ilości jednej aplikacji co 3–4 tygodnie w okresie wzrostu.

Nawozy mineralne można śmiało zastąpić kompostem lub dobrze rozłożonym obornikiem, gdyż nerkowce lubią delikatne i stopniowe nawożenie.

Dodanie dojrzałego kompostu raz do roku i wymieszanie go z powierzchnią często wystarcza, aby pokryć zapotrzebowanie gleby, szczególnie w przypadku żywej gleby.

Najlepszym nawozem pozwalającym uzyskać zdrową roślinę i dobry plon pozostaje zrównoważony nawóz organiczny z umiarkowaną zawartością azotu.

Ale fosforu jest wystarczająco dużo do kwitnienia, a potasu do owocowania i zapewnia odporność na stres.

Najczęstsze niedobory dotyczą potasu, który powoduje osłabienie kwitnienia i owocowania.

Oraz magnez, który jest przyczyną żółknięcia przestrzeni między nerwami starszych liści.

W glebach zbyt zasadowych mogą również wystąpić niedobory żelaza.

Dlatego najlepszym rodzajem nawozu spełniającym potrzeby nerkowców pozostaje pełnowartościowy nawóz organiczny, wzbogacony o mikroelementy, lub regularne zarządzanie materią organiczną, które zapewnia stabilne i zrównoważone odżywianie bez nadmiaru.

JAK SIĄĆ

Jak siać nasiona Anacardium occidentale?

Wskaźnik kiełkowania nasion nerkowca jest na ogół niski i wynosi od 20 do 30% poza rodzimymi warunkami klimatycznymi.

W przypadku gatunków drzew tropikalnych czas wschodów jest stosunkowo szybki. Kiełkowanie można zaobserwować średnio po 10–20 dniach.

Aby siew był udany, należy utrzymać idealną temperaturę w zakresie od 25 do 30 °C, gdyż stałe ciepło silnie stymuluje wzrost korzeni nasiennych.

W praktyce wysiew orzechów nerkowca odbywa się od marca do czerwca w klimacie umiarkowanym w pomieszczeniach lub ogrzewanych szklarniach, natomiast w gorącym i stabilnym klimacie tropikalnym wysiewa się je przez cały rok.

Podczas siewu należy podlewać delikatnie, gdyż młode siewki są stosunkowo delikatne, zwłaszcza w fazie wschodów.

Podłoże powinno być lekko wilgotne, ale nie podmokłe, ponieważ nadmiar wody sprzyja zamieraniu siewek.

Ryzyko ataku drapieżników, takich jak ślimaki, jest niewielkie, ponieważ nerkowce wysiewa się zazwyczaj pod osłonami lub w kontrolowanych warunkach, jednak czujność jest przydatna, jeśli siejesz je na zewnątrz, w wilgotnym klimacie tropikalnym.

Umieść sadzonki w miejscu pełnego światła, ale nie wystawiaj ich na bezpośrednie, palące słońce, dopóki młode rośliny dobrze się nie ukorzenią.

Jasne światło sprzyja zwartemu wzrostowi roślin i eliminuje stres wodny.

Jeśli chodzi o głębokość, należy zakopać nasiono, ponieważ jest duże. Umieść je na głębokości 2-3 cm, najlepiej poziomo, aby ułatwić równomierne i szybkie kiełkowanie.

Metoda ta zapewnia dobry kontakt z podłożem i ogranicza wysychanie nasion.

JAK SADZIĆ

Jak prawidłowo sadzić Anacardium occidentale?

Drzewa nerkowca należy sadzić w otwartym gruncie wyłącznie w klimacie tropikalnym lub subtropikalnym, pod warunkiem całkowitego wykluczenia przymrozków, ponieważ gatunek ten nie toleruje ujemnych temperatur.

We Francji metropolitalnej, nawet w strefie śródziemnomorskiej, bezpośrednie sadzenie w gruncie jest na dłuższą metę niemożliwe, ponieważ zimowe przymrozki powodują obumieranie drzew.

Dlatego w klimacie umiarkowanym orzechy nerkowca uprawia się wyłącznie w doniczkach.

Młodej roślinie z nasion pozwala się rozwijać przez 12–24 miesięcy w pojemniku, aż do uzyskania dobrze ukorzenionej i silnej rośliny.

Następnie uprawia się ją w doniczkach przez całe jej życie, nie przesadzając jej do otwartego gruntu.

W celu zapewnienia odpowiedniej pielęgnacji po posadzeniu rośliny w doniczce należy umieścić ją w pełnym słońcu, zapewnić jej dobrze przepuszczalne podłoże i umiarkowanie podlewać.

Zrównoważony wzrost roślin można uzyskać poprzez dodawanie niewielkiej ilości materii organicznej i, jeśli to konieczne, odpowiednie przycinanie.

W pierwszych kilku latach zaleca się podpieranie drzewa, ponieważ pień pozostaje elastyczny i wrażliwy na wiatr, nawet w doniczce.

W przypadku uprawy poza klimatem tropikalnym należy używać dużej, głębokiej doniczki o pojemności co najmniej 40–60 litrów, aby zapewnić dobry rozwój korzeni.

Gdy temperatura spadnie poniżej 15°C, należy przenieść roślinę do ciepłej szklarni lub bardzo jasnego pomieszczenia o stabilnej temperaturze.

Metoda ta pozwala na zachowanie orzechów nerkowca jako rośliny kolekcjonerskiej, jednak owocowanie poza obszarami tropikalnymi jest nadal rzadkością.

Ponieważ gatunek ten do wzrostu wymaga stałego ciepła i wyraźnej pory suchej.

ZBIÓR

Kiedy i jak zbierać orzechy nerkowca?

Drzewo nerkowca nie jest w pełni samopylne, ponieważ chociaż na tym samym drzewie występują kwiaty męskie i obupłciowe, to zapylenie krzyżowe przez owady znacznie poprawia zawiązywanie owoców.

W praktyce obecność innych drzew i pszczół znacznie zwiększa produkcję.

Pierwszy zbiór można rozważyć tylko z dorosłego drzewa, gdyż nerkowiec zazwyczaj zaczyna kwitnąć po 3–5 latach od zasiania, a następnie owocuje szybko, w zależności od klimatu i wigoru drzewa.

Liście i łodygi nie są zbierane w celach spożywczych, gdyż nie mają żadnego wspólnego znaczenia kulinarnego.

Kwiaty również nie są jadalne.

Żniwo dotyczy niemal wyłącznie owoców i nasion.

Fałszywy owoc, zwany jabłkiem nerkowca, zbiera się, gdy jego miąższ jest odsłonięty, ma inny kolor (żółty, czerwony lub pomarańczowy) i jest lekko miękki w dotyku.

Nasiono, zwane orzechem nerkowca, znajduje się na końcu jabłka i jest zbierane w tym samym czasie.

Owoce zbiera się zazwyczaj 2–3 miesiące po kwitnieniu, gdy jabłka łatwo się oddzielają.

Do przygotowania tego napoju można spożywać świeże owoce nerkowca, w postaci soku, syropu, dżemu lub kiszone, ponieważ są bardzo bogate w witaminę C, a w stanie surowym mają właściwości ściągające.

Jednakże nasion tych nigdy nie spożywa się na surowo, ponieważ ich łupina zawiera toksyczny, żrący olej.

Przed wydobyciem jadalnego jądra należy je uprażyć lub poddać obróbce cieplnej, co neutralizuje substancje drażniące.

Wiadomo, że zbiór jest gotowy, gdy jabłko jest dobrze rozwinięte, a orzech osiąga maksymalną wielkość, z twardą, dobrze uformowaną skorupką.

Jeśli chodzi o smak, jabłko nerkowca charakteryzuje się cierpkim, słodkim i bardzo cierpkim posmakiem, który czasami może być mylący.

W przeciwieństwie do nich orzechy nerkowca mają łagodny, lekko słodki i bardzo kremowy smak, co wyjaśnia ich światowy sukces w spożyciu na surowo (po przetworzeniu), prażonych lub dodanych do potraw.

CHOROBY I SZKODNIKI

Co ochroni Anacardium occidentale?

Drzewa nerkowca są na ogół odporne, jednak w klimacie tropikalnym mogą być atakowane przez kilka powszechnie występujących szkodników.

Najczęściej można zaobserwować mszyce, tarczniki, wciornastki i czasami gąsienice żerujące na liściach, ponieważ lubią one sok i młode liście.

W suchych i ciepłych warunkach mogą pojawić się również roztocza.

Jeśli chodzi o choroby, najczęściej występują one jako wywołane przez grzyby. Najpowszechniejsza jest antraknoza, która powoduje plamy na liściach, kwiatach i owocach, a także gnicie korzeni, gdy gleba jest zbyt wilgotna.

Najgroźniejszymi szkodnikami dla produkcji są owady kłująco-ssące, które osłabiają drzewo i ograniczają kwitnienie.

Najpoważniejszymi chorobami pozostają antraknoza i zgnilizna kołnierzykowa, ponieważ mogą one prowadzić do masowego opadania kwiatów, słabego zawiązywania owoców, a nawet obumarcia drzewa w przypadku długotrwałego nadmiaru wody.

Problemy te występują głównie w gorącym i wilgotnym klimacie lub na słabo odwodnionych glebach.

Aby uniknąć tych zagrożeń, należy skupić się przede wszystkim na uprawie zapobiegawczej.

Drzewo nerkowca sadzi się w pełnym słońcu, w glebie o bardzo dobrym drenażu i unika się nadmiernego podlewania.

Lepiej podlewać u podstawy rośliny, ponieważ wilgoć na liściach sprzyja rozwojowi grzybów.

Dobra wentylacja korony, uzyskana dzięki lekkiemu przycinaniu, ogranicza również choroby.

W przypadku szkodników należy regularnie monitorować młode pędy, aby wcześnie interweniować odpowiednimi, delikatnymi metodami. Wreszcie, zrównoważone nawożenie, bez nadmiaru azotu, naturalnie wzmacnia odporność nerkowca na choroby i szkodniki.

Pozycję dodano do koszyka

NASIONA - Orzechy nerkowca / Drzewo nerkowca (Anacardium occidentale)