1 5

Monde Végétal

€3,45 EUR

Sprzedaż Wyprzedane

Z wliczonym podatkiem.

Warianty produktów

Ilość

NASIONA - Kwiat lamparta (Belamcanda chinensis)

10 nasion belamcanda chinensis (Belamcanda chinensis) + wszelkie porady dotyczące uprawy, od siewu po kwitnienie i pielęgnację.

Kwiat lamparciej (Belamcanda chinensis) to idealna roślina ozdobna, jeśli chcesz dodać swojemu ogrodowi oryginalnego i egzotycznego akcentu, nie komplikując przy tym pielęgnacji.

Latem wyróżnia się intensywnie czerwonymi, pomarańczowymi kwiatami, przypominającymi sierść kota, które od razu przyciągają wzrok.

Mimo spektakularnego wyglądu, pozostaje wytrzymała, odporna i łatwa w uprawie. Posadź ją w pełnym słońcu, w dobrze przepuszczalnej glebie, a szybko się zaadaptuje, nawet w trudnych lub suchych warunkach.

Jest odporna na ciepło, wymaga niewielkiego podlewania i rzadko choruje. Po kwitnieniu torebki nasienne otwierają się, ukazując piękne, ozdobne czarne nasiona, które zapewniają jej atrakcyjny wygląd aż do jesieni.

Uprawa Belamcanda chinensis wymaga wyboru trwałej, rzadkiej i bardzo dekoracyjnej rośliny, która doskonale sprawdzi się na rabatach kwiatowych, w ogrodach skalnych lub donicach słonecznych.

Rada Kultury

Wszystkie instrukcje dotyczące uprawy znajdują się w paczkach z zamówieniami w formie drukowanych ulotek. Niektóre rośliny będą miały również własne samouczki wideo na kanale Monde Végétal TV.

Masz jakieś pytania?

Na wszelkie pytania Monde Végétal odpowie najszybciej jak to możliwe: contact.mondevegetal@gmail.com lub bezpośrednio za pomocą przycisku „Porozmawiaj z nami”.

Dostawa

Dostawa w cenie 4,95 euro, niezależnie od liczby paczek z nasionami. Przewidywany czas dostawy: około 1 tygodnia.

Zwrot paczki

Nie przyjmujemy zwrotów. Uszkodzone produkty wyślemy ponownie na nasz koszt, pod warunkiem dostarczenia dowodu uszkodzenia po otrzymaniu przesyłki.

Pokaż kompletne dane

RODZAJ UPRAWY

Jak prawidłowo uprawiać Belamcanda chinensis?

Kwiat lamparta (Belamcanda chinensis) jest wieloletnią rośliną zielną należącą do rodziny kosaćcowatych.

Zazwyczaj żyje od 10 do 15 lat, gdyż jego podziemny organ pozwala mu na wierną regenerację każdego roku.

Jego liście są liściaste, znikają zimą i pojawiają się ponownie wiosną.

Po osiągnięciu dojrzałości osiąga średnią wysokość od 60 do 90 cm, dzięki czemu idealnie nadaje się na rabaty kwiatowe i do ogrodów skalnych.

Jego głównym zastosowaniem jest dekoracja, ponieważ nie używa się go w kuchni ani waromatyczny.

Mimo że niektóre części rośliny są wykorzystywane w tradycyjnej medycynie azjatyckiej, należy unikać jej stosowania w warunkach domowych, gdyż może być toksyczna.

Szczególnie dotyczy to kłącza, którego spożycie może powodować problemy trawienne.

Belamcanda chinensis można uprawiać w gruncie lub w doniczkach, pod warunkiem zapewnienia jej dobrze przepuszczalnego podłoża.

Kwitnie od czerwca do września, ze szczytem kwitnienia w środku lata, a okres kwitnienia wydłuża się w ciągu kilku tygodni.

Roślina ta ma kłącze, a nie cebulkę i zachowuje się jak geofit, gdyż jej części nadziemne zanikają na zimę.

Nie ma tu zbiorów żywności, dlatego nie zaleca się przygotowywania jej w celach kulinarnych.

Po wysianiu roślina zazwyczaj kwitnie po 2–3 latach, natomiast dobrze rozwinięta roślina może zakwitnąć już w kolejnym sezonie.

Jego mrozoodporność sięga około -15 °C, pod warunkiem, że gleba pozostanie sucha w zimie.

Jeśli twój klimat jest umiarkowany, możesz skutecznie zabezpieczyć pień ściółką drenażową lub uprawiać roślinę w doniczce chronionej przed mrozem.

LOKALIZACJA

Jak prawidłowo uprawiać Belamcanda chinensis?

W przypadku Belamcandy chinensis należy wybrać stanowisko w pełnym słońcu, gdyż roślina ta obficie kwitnie przy silnym świetle.

Toleruje jednak także lekki półcień, zwłaszcza w bardzo gorących regionach.

W stanie naturalnym rośnie na suchych łąkach, terenach otwartych i glebach dobrze przepuszczalnych, często w miejscach nasłonecznionych. Jego pokrój jest wyprostowany i elastyczny.

W otwartym gruncie osiąga zazwyczaj 60–90 cm wysokości i 30–50 cm szerokości, natomiast w doniczce jej rozwój pozostaje bardziej zwarty, około 40–70 cm wysokości i 25–40 cm szerokości.

Nie ma konieczności osłaniania go przed wiatrem, gdyż jego łodygi pozostają stosunkowo odporne, jednak zbyt odsłonięte miejsce może skrócić kwitnienie.

Roślina ta jest dość odporna na suszę, gdy już się ukorzeni, dzięki czemu idealnie nadaje się do ogrodów suchych i skalnych.

Dzięki temu nadaje się do uprawy oboksukulentyjakAgawylubJukki.

Przyciąga pszczoły i inne zapylacze dzięki bogatemu w nektar kwiatowi latem.

Jako roślina towarzysząca dobrze komponuje się z innymi bylinami lubiącymi suche warunki, np. trawami ozdobnymi lub...rośliny do ogrodu skalnego.

Nie stanowi szczególnego zagrożenia, gdyż nie ma kolców ani drażniącego soku.

Wreszcie, jego kłącza nie stanowią zagrożenia dla fundamentów, gdyż pozostają powierzchniowe i nieinwazyjne.

Ziemia i doniczki

Jakiego rodzaju ziemi doniczkowej powinienem użyć do rośliny Belamcanda chinensis?

Belamcanda chinensis (Belamcanda chinensis) najlepiej prezentuje się w glebie lekkiej, doskonale przepuszczalnej i raczej ubogiej, gdyż nie znosi stojącej wilgoci.

Wystarczy płytka lub średnio głęboka gleba, ponieważ kłącze rozwija się blisko powierzchni.

Z kolei gleba ciężka, zwarta i podmokła jest najgorszą sytuacją, gdyż sprzyja gniciu kłączy, zwłaszcza zimą.

Aby poprawić warunki wzrostu, można spulchnić glebę grubym piaskiem, żwirem lub materiałem drenażowym, co ułatwia odpływ wody.

Jeśli gleba jest gliniasta, ten dodatek jest niezbędny.

Idealne pH mieści się w przedziale od 6,5 do 7,5, czyli jest lekko kwaśne lub obojętne, a nawet lekko wapienne.

Jeśli chodzi o strukturę, roślina preferuje piaszczystą lub kamienistą glebę, od suchej do wilgotnej, ale nigdy mokrej.

Dlatego też rozwija się znacznie lepiej w glebie luźnej, dobrze napowietrzonej i o małej zawartości próchnicy, typowej dla ogrodów suchych i słonecznych skalniaków.

PODLEWANIE

Jak prawidłowo podlewać kwiat lamparta?

Belamcanda chinensis jest rośliną mało wymagającą pod względem podlewania, co znacznie ułatwia jej uprawę.

Latem podlewamy umiarkowanie, raz w tygodniu w gruncie i tylko w przypadku długotrwałej suszy, ponieważ raz ukorzeniona roślina bardzo dobrze znosi niedobór wody.

Zimą niemal całkowicie zaprzestaje się podlewania, gdyż nadmiar wilgoci w okresie spoczynku stanowi największe zagrożenie dla kłącza.

Roślina jest wrażliwa na zimną, stojącą wodę, szczególnie gdy gromadzi się ona w glebie, gdyż sprzyja to jej gniciu.

Częste podlewanie liści sprawia, że kwiat lamparta pozostaje generalnie odporny; jednak powtarzające się zawilgocenie liści może sprzyjać pojawianiu się chorób grzybowych, szczególnie w zamkniętej atmosferze.

Dlatego zawsze lepiej jest podlewać roślinę u jej podstawy.

Ściółkowanie nie jest konieczne, jednak ściółka mineralna może poprawić drenaż i chronić kłącze zimą, nie zatrzymując przy tym zbyt dużej ilości wilgoci.

W przypadku roślin uprawianych w doniczkach, podlewanie wymaga nieco więcej uwagi. Podlewaj tylko wtedy, gdy powierzchnia podłoża jest całkowicie sucha, ale nigdy nie dopuść do zastoju wody.

Na zewnątrz roślina ta najlepiej czuje się w rejonie, gdzie roczne opady deszczu wynoszą od 500 do 900 mm.

W dobrze przepuszczalnym podłożu wytrzymuje minimalny spadek temperatury wynoszący około 400 mm/rok, a pod warunkiem szybkiego odpływu wody toleruje spadek do 1100 mm/rok.

NAWÓZ

Jak prawidłowo karmić Belamcandę chinensis?

Jeśli chodzi o nawożenie, Belamcanda chinensis wymaga niewielkiej ilości nawozu, ponieważ naturalnie rośnie na ubogich glebach.

Nadmiar składników odżywczych sprzyja rozwojowi liści kosztem kwitnienia, dlatego należy unikać zbyt obfitych dawek.

Jeśli nawozisz roślinę, powinieneś używać uniwersalnych nawozów o niskiej dawce, najlepiej w postaci granulek organicznych o powolnym uwalnianiu, ponieważ odżywiają one roślinę stopniowo, nie powodując braku równowagi.

Jedno zastosowanie wiosną, na początku sezonu wegetacyjnego, w zupełności wystarczy.

W przypadku doniczek można stosować uzupełniająco niewielką dawkę płynnego nawozu co 4 do 6 tygodni, wyłącznie w okresie od kwietnia do lipca.

Nawozy można również zastąpić dobrze dojrzałym kompostem, dodawanym do gleby w niewielkich ilościach, gdyż poprawia to strukturę gleby bez nadmiernego jej wzbogacania.

Z drugiej strony należy unikać świeżego obornika, gdyż jest on zbyt bogaty i zbyt wilgotny dla kłącza.

Najlepszym nawozem jest zatem nawóz zrównoważony, o niskiej zawartości azotu, a z dobrą zawartością potasu, który wspomaga kwitnienie i zwiększa odporność na stres wodny.

Najczęstsze niedobory dotyczą azotu, który powoduje spowolnienie wzrostu, a czasem potasu, który odpowiada za słabsze kwitnienie.

Lekkie i przemyślane nawożenie jest gwarancją zdrowej i kwitnącej rośliny.

JAK SIĄĆ

Jak siać nasiona Belamcanda chinensis?

Jeśli chodzi o siew, Belamcanda chinensis ma średnią lub dobrą zdolność kiełkowania, zwykle między 60 a 80%, gdy nasiona są świeże.

Kiełkowanie następuje po 10–20 dniach, w zależności od temperatury i wilgotności podłoża.

Aby uzyskać optymalny efekt, należy utrzymać idealną temperaturę w zakresie 18–22°C, gdyż umiarkowane i stabilne ciepło sprzyja równomiernemu kiełkowaniu.

Wysiewaj tę roślinę od marca do maja, pod osłonami lub w jasnych pomieszczeniach, a w regionach o łagodnych zimach możesz ją wysiewać już we wrześniu.

Podczas siewu należy stosować delikatne zraszanie, gdyż młode siewki na początku są stosunkowo delikatne.

Podłoże powinno być lekko wilgotne, ale nigdy podmokłe. Ryzyko żerowania ślimaków jest szczególnie wysokie w przypadku siewu na zewnątrz, ponieważ młode pędy są delikatne; dlatego zaleca się ochronę.

Umieść sadzonki w miejscu jasnym, ale z dala od bezpośredniego światła słonecznego, aby zapobiec zbyt szybkiemu wysychaniu podłoża.

Jeśli chodzi o głębokość, należy zakopać nasiona lekko, na głębokość około 3–5 mm, ponieważ potrzebują one dobrego kontaktu z glebą, a jednocześnie dostępu do światła.

JAK SADZIĆ

Jak prawidłowo sadzić kwiat lamparta?

Najlepiej sadzić Belamcanda chinensis wiosną, między kwietniem a majem, gdy gleba jest ciepła i nie ma już ryzyka silnych mrozów.

Z siewki można przesadzić ją do gruntu, gdy młode rośliny osiągną 10–15 cm, mają kilka dobrze uformowanych liści i wykazują aktywny wzrost, zazwyczaj po 6–8 tygodniach od wzejściu.

Najpierw spulchniasz glebę, dbasz o dobry drenaż, a następnie sadzisz roślinę, nie zakopując jej nadmiernie.

Po zasadzeniu pielęgnacja pozostaje prosta: wystarczy umiarkowane podlewanie, lekkie odchwaszczanie i usuwanie suchych łodyg pod koniec sezonu.

Podpieranie nie jest konieczne, ponieważ roślina utrzymuje naturalnie pionowy i stabilny kształt.

Jeśli uprawiasz Belamcanda chinensis w doniczce, szczególnie w zimnym i wilgotnym klimacie, powinieneś wybrać pojemnik z dobrymi otworami drenażowymi i dobrze przepuszczalnym podłożem.

Zimą należy chronić doniczkę przed nadmiernym mrozem lub umieścić ją w osłoniętym miejscu, gdyż uprawa w doniczce pomaga chronić roślinę, gdy warunki stają się niekorzystne.

ZBIÓR

Kiedy i jak należy zbierać roślinę Belamcanda chinensis?

Jeśli chodzi o zbiory, kwiat lamparciej (Belamcanda chinensis) nie jest uprawiany w celach spożywczych.

Zagadnienie samopylności dotyczy zatem wyłącznie produkcji nasion: roślina zapyla się sama dzięki owadom i wytwarza nasiona bez większych trudności, gdy jest dobrze ugruntowana.

Jednakże żadna część rośliny nie jest przeznaczona do spożycia.

Liście, łodygi i kwiaty nie są jadalne, a kłącze może być toksyczne po spożyciu.

Owoce, które są suchymi torebkami, również nie nadają się do jedzenia.

Służą one wyłącznie do zbioru nasion w celach rozmnażania.

Nasiona zbiera się późnym latem lub jesienią, gdy torebki naturalnie się otwierają i ukazują błyszczące, czarne nasiona.

Dlatego też nie ma potrzeby opisywania jej kulinarnego przygotowania ani smaku, gdyż Belamcanda chinensis pozostaje rośliną wyłącznie ozdobną, cenioną za spektakularne kwitnienie i walory dekoracyjne, a nie do użytku spożywczego.

CHOROBY I SZKODNIKI

Co ochroni Belamcanda chinensis?

Jeśli chodzi o choroby i szkodniki, Belamcanda chinensis jest rośliną ogólnie odporną na choroby i niezbyt podatną na nie, jeśli uprawia się ją w dobrych warunkach.

Najczęstszym szkodnikiem pozostają ślimaki nagie i ślimaki ślimacze, szczególnie wiosną, ponieważ żerują one na delikatnych, młodych pędach.

Czasami można zaobserwować mszyce, zwłaszcza na łodygach kwiatów, jednak nie stanowi to zagrożenia dla rośliny.

Najczęstszymi chorobami są choroby pochodzenia grzybowego, głównie zgnilizna kłączy, która pojawia się na glebach słabo odwodnionych lub nadmiernie wilgotnych.

Dlatego najpoważniejsze problemy wiążą się z nadmiarem wody, gdyż ciężka i podmokła gleba prowadzi do szybkiego zamierania roślin.

Ataki ślimaków mogą być również groźne dla młodych roślin wyhodowanych z nasion.

Aby uniknąć tych problemów, sadzimy roślinę w glebie o doskonałym drenażu, ograniczamy podlewanie i nie dopuszczamy do zastoju wody zimą.

Aby zapobiec chorobom i szkodnikom, zazwyczaj wystarczają nasłonecznienie, dobra wentylacja i oświetlenie.

Pozycję dodano do koszyka

NASIONA - Kwiat lamparta (Belamcanda chinensis)