Phoenix theophrastii: wszystko, co musisz wiedzieć o rzadkiej i symbolicznej kreteńskiej palmie

Phoenix theophrastii , znany również jako palma kreteńska, to jedna z najrzadszych i najbardziej fascynujących palm w Europie. Co więcej, jest to prawdopodobnie najrzadszy gatunek feniksa na świecie.

Ta krewna palmy daktylowej (Phoenix dactylifera) to wyjątkowo efektowna, odporna roślina o bogatej historii. Ta palma zasługuje na Twoją pełną uwagę.

W tym artykule dowiesz się, czym dokładnie jest Phoenix theophrastii, skąd pochodzi, jak rośnie, jak go uprawiać i dlaczego jest tak cenny dla miłośników palm.

1. Wprowadzenie informacyjne

Phoenix theophrastii to palma pochodząca ze wschodniej części Morza Śródziemnego, występująca głównie na Krecie. Jest to typowo śródziemnomorska roślina i jeden z zaledwie dwóch gatunków palm naturalnie występujących w tym regionie.

Stanowi ona prawdziwe europejskie dziedzictwo botaniczne. Drugą palmą jest Chamaerops humilis, występujący również w formie Chamaerops humilis var. cerasifera w górach Atlas.

W przeciwieństwie do importowanych palm tropikalnych, jest naturalnie przystosowana do warunków śródziemnomorskich. Jest to jeden z najwytrzymalszych gatunków Phoenix, odporny zarówno na zimno, jak i suszę.

Dzięki temu jest to roślina estetyczna, wytrzymała i przyjazna dla środowiska.

Klasyfikacja botaniczna

Oto prosta i przejrzysta klasyfikacja:

• Rodzina: Arecaceae

• Gatunek: Feniks

• Gatunek: Phoenix theophrastii

Rzeczowniki pospolite

• Palma kreteńska

• Palma kreteńska

• Palma daktylowa Teofrasta

Nazwa ta nawiązuje do greckiego botanika Teofrasta, uważanego za ojca botaniki.

Pochodzenie i siedlisko naturalne

Mapa przedstawiająca naturalne rozmieszczenie kreteńskiej palmy daktylowej. Wyraźnie ilustruje, jak ograniczone jest jej naturalne siedlisko. Źródło zdjęcia :

Phoenix theophrastii jest gatunkiem typowo śródziemnomorskim.
Jego naturalne występowanie jest bardzo ograniczone, co wyjaśnia jego rzadkość występowania w przyrodzie.

Bardzo precyzyjne pochodzenie geograficzne

Występuje głównie:

• Na Krecie , szczególnie w słynnym naturalnym gaju palmowym Vai , jednym z nielicznych dzikich gajów palmowych w Europie.

• W kilku bardzo zlokalizowanych obszarach na południowo-zachodnim wybrzeżu Turcji .

Populacje te są odizolowane, co sprawia, że ​​gatunek ten jest szczególnie narażony na wyginięcie.

Unikalna europejska palma

Phoenix theophrastii jest uważany za:

• Jedyna prawdziwie rodzima palma w Europie, obok Chamaerops humilis

• Żywy ślad starożytnego klimatu śródziemnomorskiego.

Stanowi cenne botaniczne świadectwo ewolucji ekosystemów śródziemnomorskich.

Wymagające środowisko naturalne

W naturze Phoenix theophrastii rośnie w trudnych warunkach:

• Wyeksponowane położenie nad morzem.

• Gleby piaszczyste, wapienne lub kamieniste.

• Podłoża ubogie w materię organiczną.

• Bardzo szybki drenaż.

Nigdy nie odpowiada mu gleba bogata i wilgotna.

Surowy, ale stabilny klimat

Jego siedlisko charakteryzuje się:

• Bardzo gorące i suche lata.

• Łagodne, ale czasami wietrzne zimy.

• Niskie opady deszczu w lecie.

• Jasne światło przez cały rok.

Warunki te ukształtowały naturalnie odporną palmę.

Ważna rola ekologiczna

W środowisku naturalnym uczestniczy w:

• Do stabilizacji gleb przybrzeżnych.

• W celu ochrony przed erozją.

• Do tworzenia mikrosiedlisk dla dzikich zwierząt.

Nie jest to tylko ozdobna palma, ale lokalny gracz ekologiczny.

Jak rozpoznać kreteńską palmę daktylową?

Phoenix theophrastii ma budowę typową dla palm z rodzaju Phoenix , ale posiada kilka cech szczególnych, które pozwalają go natychmiast rozpoznać.

Każda część rośliny odzwierciedla jej przystosowanie do wymagającego środowiska śródziemnomorskiego.

Liście

Jednym z głównych walorów estetycznych są liście.

Są to:

• W kształcie pióra.

• Sztywne, a zarazem eleganckie.

• Kolor od niebiesko-zielonego do srebrzystozielonego.

• Dorosłe osobniki osiągają długość od 2 do 3 metrów.

Listki są ułożone w nieco nieregularny sposób, co nadaje palmie bardziej naturalny i dziki wygląd niż palmy o silnie rozwiniętej strukturze.

Ogonek liścia ma czasami u nasady małe kolce, typowe dla rodzaju Phoenix .

Korona Phoenix theophrastii jest gęsta, wyważona i lekko rozszerzona, dzięki czemu skutecznie opiera się wiatrowi, zachowując jednocześnie harmonijną i elegancką sylwetkę.

Pień

Pień Phoenix theophrastii jest:

• Prosta i smukła.

• Kolor od szarego do jasnobrązowego.

• Oznaczone starymi nasadkami liści.

• Generalnie cieńsza niż daktylowiec kanaryjski (Phoenix canariensis ). W rzeczywistości, kreteńska palma daktylowa zawsze będzie znacznie mniej masywna niż daktylowiec kanaryjski.

W zależności od osoby może to być:

• Unikalny.

• Lub lekko wielokrotne u podstawy.

Powolny wzrost pozwala na zachowanie proporcjonalnych kształtów pnia nawet w okresie dojrzałości.

Kwiaty

Phoenix theophrastii jest gatunkiem rozdzielnopłciowym.

Oznacza to, że:

• Istnieją rośliny męskie.

• I stopy kobiece.

Kwiaty zebrane są w duże kwiatostany:

• Żółtawy.

• Dyskretny.

• Niezbyt dekoracyjne.

Kwitnienie zwykle następuje wiosną.

Owoce

Owoce przypominają małe daktyle:

• Kształt owalny.

• W stanie dojrzałym mają ciemnobrązową barwę.

• Z delikatnym, lekko słodkim miąższem.

Nie są one spożywane, ale pełnią ważną rolę w rozmnażaniu gatunków.

Nasiona

Nasiona to:

• Leżący.

• Twardy.

• Kolor jasnobrązowy.

• Bardzo żywotne w stanie świeżym.

Doskonale nadają się do siewu, co pozwala na rozmnażanie gatunku w uprawie.

Wzrost i rozwój

Phoenix theophrastii to wolno rosnąca , ale bardzo regularna palma.
Ta powolność jest normalna i stanowi część naturalnej strategii przetrwania.

Nie ma powodu do obaw, jeśli w pierwszych kilku latach wzrost będzie wydawał się umiarkowany.

Tempo wzrostu

Średnio:

• Wytwarza kilka liści rocznie.

• Pień formuje się powoli.

• Konstrukcja pozostaje zwarta przez długi czas.

Ten stopniowy wzrost pozwala palmie rozwinąć silny i głęboki system korzeniowy. Nie rośnie zbyt szybko. Będzie znacznie szybsza niż palma Mazari (Nannorrhops ritchieana) , ale znacznie wolniejsza niż Archontophoenix czy Roystonea regia .

Rozmiar dla dorosłych

Po osiągnięciu dojrzałości Phoenix theophrastii może osiągnąć:

• Wysokość około 10–15 metrów.

• Posiada cieńszy pień niż Phoenix canariensis.

• I koronę w odpowiedniej proporcji.

Dzięki temu zachowuje elegancką sylwetkę nawet w podeszłym wieku.

Długowieczność

Phoenix theophrastii to bardzo długowieczna palma.

W dobrych warunkach może żyć:

• Kilka dekad.

• Być może ponad wiek.

Jest to palma, którą sadzi się z myślą o długim okresie użytkowania.

Rozwój pnia

Pień formuje się dopiero po kilku latach wzrostu liści.

Na początku:

• Palma pozostaje niska.

• Koncentruje swoją energię na korzeniach i liściach.

Następnie stopniowo pień zaczyna się unosić.

Faza ta jest normalna i niezbędna dla przyszłej stabilności.

Choroby i szkodniki

Zbliżenie mikroskopowe więdnięcia Fusarium, bardzo poważnej choroby atakującej palmy, szczególnie te z rodzaju Phoenix, w tym daktylowca kreteńskiego. Źródło zdjęcia

Phoenix theophrastii to naturalnie odporna palma.
Sprawia mniej problemów zdrowotnych niż wiele innych gatunków palm.

Jednak, jak każda roślina, może być narażona na pewne zagrożenia, jeśli warunki uprawy nie są odpowiednie.

Zgnilizna korzeni

Zgnilizna korzeni zdarza się głównie w glebach słabo odwodnionych.

Powoduje to żółknięcie liści, ogólne osłabienie, a czasami obumarcie palmy.

Dobry drenaż pozostaje najlepszą metodą zapobiegania.

Czerwony ryjkowiec palmowy

Czerwony ryjkowiec palmowy jest jednym z najgroźniejszych szkodników palm.

Atakuje serce palmy i może spowodować jej opadnięcie w ciągu kilku miesięcy.

Regularne monitorowanie jest niezbędne.

Paysandisia archon

Larwy tego motyla drążą chodniki w pniu.

Liście ulegają deformacji, a wzrost rośliny znacznie spowalnia.

Wczesne wykrycie może czasami uratować roślinę.

Koszenile

Mączliki najczęściej występują w roślinach doniczkowych.

Osłabiają palmę wysysając jej sok.

Regularne czyszczenie pozwala na skuteczną kontrolę tych problemów.

Roztocza

Roztocza powodują matowienie i zmianę koloru liści.

Często pojawiają się w suchych atmosferach.

Lekkie nawilżenie powietrza ogranicza ich rozwój.