Feuilles de moringa oleifera infectées par le champignon Colletotrichum gloeosporioides aussi appelée Anthracnose du moringa comment reconnaître et protéger

Moringa antraknoza (Colletotrichum gloeosporioides)

Colletotrichum gloeosporioides na moringa: objawy, przyczyny i rozwiązania

Moringa (Moringa oleifera) to roślina znana ze swojej odporności. Jest jednak również jedną z najskuteczniejszych roślin leczniczych. Toleruje ubogie gleby, suszę i upały, ale mimo to może być atakowana przez niektóre choroby grzybowe.

Jedną z najpowszechniejszych chorób moringi jest Colletotrichum gloeosporioides, grzyb powodujący antraknozę, która powoduje pojawianie się ciemnych plam na liściach.

Mączniak prawdziwy moringi jest również bardzo powszechny. Możesz o nim przeczytać artykuł, aby uniknąć pomylenia tych dwóch chorób.

Chorobie tej szczególnie sprzyjają wilgoć, ciepło i słaba cyrkulacja powietrza.

Jeśli nie podejmie się odpowiednich działań, choroba może osłabić roślinę, spowolnić jej wzrost i znacznie ograniczyć produkcję liści.

Na szczęście Colletotrichum gloeosporioides jest stosunkowo łatwy do rozpoznania i można go kontrolować, stosując dobre praktyki uprawowe i właściwe leczenie.

W tym artykule dowiemy się, jak rozpoznać tę chorobę u moringi, zrozumiemy, dlaczego się pojawia, jak ją skutecznie leczyć i przede wszystkim, jak jej uniknąć.

Co to jest Colletotrichum gloeosporioides ?

Colletotrichum gloeosporioides obserwowane pod mikroskopem

Kilka zdjęć antraknozy moringi (Colletotrichum gloeosporioides) obserwowanej pod mikroskopem. Choroba atakuje nie tylko drzewa moringi. ( Źródło zdjęcia )

Colletotrichum gloeosporioides to mikroskopijny grzyb odpowiedzialny za chorobę zwaną antraknozą , która atakuje wiele roślin tropikalnych i subtropikalnych, w tym moringę. Atakuje głównie liście, ale może również infekować łodygi, młode pędy, a czasami owoce niektórych gatunków roślin.

Grzyb ten dobrze rozwija się w ciepłych i wilgotnych warunkach. Rozprzestrzenia się za pośrednictwem zarodników, które są przenoszone przez wodę, wiatr, krople wody lub niewłaściwie zdezynfekowane narzędzia ogrodnicze. Po zadomowieniu się wnika w tkanki roślin i powoduje martwicę, która zakłóca proces fotosyntezy.

W przypadku moringi choroba ta jest szczególnie problematyczna, ponieważ roślina ta jest często uprawiana ze względu na liście. Antraknoza bezpośrednio obniża jakość i ilość liści nadających się do zbioru. Chociaż Colletotrichum gloeosporioides nie zawsze powoduje natychmiastowe zniszczenie rośliny, powtarzające się lub silne infekcje mogą ją znacznie osłabić i uczynić bardziej podatną na inne choroby.

Szybkie rozpoznanie grzyba pozwala na podjęcie działań zanim rozprzestrzeni się na całą roślinę lub rośliny sąsiednie.

kolekcje nasion rzadkich roślin do uprawy w świecie roślin

Objawy Colletotrichum gloeosporioides na moringa

Zakażenie Colletotrichum gloeosporioides objawia się początkowo okrągłymi lub nieregularnymi plamami na liściach moringi. Plamy te są zazwyczaj ciemnobrązowe lub czarne, z jaśniejszym, szarawym lub beżowym środkiem. Z czasem mogą się powiększać i zlewać.

Wokół zmian tkanka liścia stopniowo żółknie, a następnie zasycha. Silnie porażone liście z czasem deformują się, tracą wigor i przedwcześnie opadają. W zaawansowanych przypadkach powierzchnia plam może mieć lekko ziarnisty lub pudrowy wygląd, odpowiadający strukturom rozrodczym grzyba.

Na młodych pędach infekcja może powodować miejscowe czernienie, zahamowanie wzrostu, a czasami częściowe zasychanie wierzchołków. Roślina zachowuje wówczas osłabiony i niezrównoważony wygląd.

Ważnym objawem pozwalającym odróżnić tę chorobę od innych problemów jest ostrość konturów plam , często wyraźnie odgraniczonych, w przeciwieństwie do prostych niedoborów lub oparzeń słonecznych.

Kiedy zaatakowanych zostanie kilka liści, fotosynteza gwałtownie spada, co ma bezpośredni wpływ na ogólną witalność moringi i jej zdolność do wytwarzania nowych pędów.


Dlaczego moringa jest nosicielem Colletotrichum gloeosporioides ?

Drzewa moringa są szczególnie podatne na tę chorobę, gdy warunki uprawy sprzyjają rozwojowi grzybów. Głównym czynnikiem jest wysoka wilgotność powietrza. Częste podlewanie liści, regularne opady deszczu lub duszna atmosfera tworzą idealne środowisko do kiełkowania zarodników.

Słaba wentylacja wokół roślin znacznie pogarsza sytuację. Przy słabej cyrkulacji powietrza wilgoć utrzymuje się na liściach przez dłuższy czas, ułatwiając grzybowi wnikanie w tkanki. Zbyt gęste nasadzenia, słabo wentylowane szklarnie lub zacienione miejsca znacznie zwiększają ryzyko infekcji.

Istotną rolę odgrywa również stres roślin. Drzewo moringa osłabione nadmiernym podlewaniem, słabo przepuszczalną glebą, niedoborami składników odżywczych lub szokiem cieplnym staje się bardziej podatne na ataki grzybów. Rany na liściach lub łodygach, spowodowane wiatrem, owadami lub przycinaniem, również stanowią idealne punkty wejścia dla grzybów.

Wreszcie, choroba może rozprzestrzeniać się poprzez narzędzia ogrodnicze, rozpryski wody do nawadniania i zanieczyszczone liście pozostawione na ziemi. Bez środków higieny infekcja może szybko przenieść się z jednej rośliny na drugą.

Podsumowując, Colletotrichum gloeosporioides pojawia się głównie w przypadku połączenia wilgoci, ciepła i stresu rośliny.

Czy jest to niebezpieczne dla moringi?

Colletotrichum gloeosporioides nie jest od razu śmiertelny dla moringi, ale może stać się bardzo problematyczny, jeśli nie zostanie szybko wyleczony. Atakując liście, grzyb poważnie ogranicza zdolność rośliny do fotosyntezy. W rezultacie moringa wytwarza mniej nowych pędów, jej wzrost spowalnia, a liście tracą na jakości.

W przypadku nawracającej lub silnej infekcji roślina stopniowo słabnie. Staje się bardziej podatna na inne choroby, szkodniki i stres klimatyczny. W skrajnych przypadkach, zwłaszcza u młodych roślin lub roślin doniczkowych, długotrwały atak może doprowadzić do częściowego zamierania, a nawet obumarcia rośliny.

Dla osób uprawiających moringę na zbiór liści choroba ta oznacza również bezpośrednią stratę w produkcji. Plamiste liście często nie nadają się do spożycia lub muszą zostać wyrzucone.

Dobra wiadomość jest taka, że ​​chorobę tę można łatwo kontrolować, jeśli zostanie wcześnie wykryta. Dzięki odpowiedniej profilaktyce i pielęgnacji, moringa może szybko odzyskać zdrowy i bujny wzrost.

Jak naturalnie leczyć Colletotrichum gloeosporioides

Już po pojawieniu się pierwszych objawów należy podjąć szybkie działania, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się grzyba. Pierwszym krokiem jest usunięcie wszystkich porażonych liści i wyrzucenie ich z ogrodu, bez kompostowania. To znacznie zmniejsza liczbę zarodników wokół rośliny.

Skutecznym naturalnym sposobem leczenia jest spryskiwanie roztworem sody oczyszczonej (jedna łyżeczka na litr wody) z kroplą mydła w płynie. Roztwór ten zmienia pH powierzchni liścia i spowalnia rozwój grzyba. Należy go stosować na obie strony liści, najlepiej rano.

Odwar ze skrzypu polnego jest również bardzo przydatny, ponieważ wzmacnia naturalne mechanizmy obronne moringi i ogranicza rozprzestrzenianie się chorób grzybowych. W przypadku silniejszego zarażenia, łagodny środek na bazie miedzi, taki jak płyn Bordeaux, można stosować oszczędnie i wyłącznie poza okresami zbiorów.

Ważne jest również dostosowanie praktyk uprawowych: podlewanie tylko u podstawy rośliny, rozstawianie roślin w odpowiednich odstępach, poprawa wentylacji i unikanie długotrwałego zawilgocenia liści. Te proste środki znacznie zmniejszają ryzyko nawrotu choroby.

Dzięki tym naturalnym zabiegom i dobrej higienie uprawy, moringa może szybko odzyskać zdrowe liście.

PREMIA:

Korzyści z moringi: zalety, zastosowania i uprawa cudownego drzewa

Powrót do blogu

Kolekcje